vanilina

Galego

• Etimoloxía: do francés vanilline.

Substantivo feminino

vanilina (sg: vanilina; pl: vanilinas)

1. (Química) Composto orgánico coa fórmula molecular C₈H₈O₃ ou (CH₃O)(OH)C₆H₃CHO (3-metoxi-4-hidroxibenzaldeído). É aromático, atópase en diversos vexetais, como nas cápsulas da vainilla.

Traducións

• Alemán: Vanillin ^(de)
• Castelán: vanilina ^(es)
• Francés: vanilline ^(fr)
• Inglés: vanillin ^(en)
• Italiano: vanillina ^(it)
• Polaco: wanilina ^(pl)
• Portugués: vanilina ^(pt)
• Ruso: ванилин ^(ru)
• Vasco: bainilina ^(eu)

Referencias

• «vanilina» no DIGALEGO, Ir Indo.