tentear

Galego

• Etimoloxía: de «tento».

Verbo transitivo

tentear

1. Tocar [algo] coas mans ou cos pés ata recoñecelo.
2. Calcular [unha magnitude] de maneira aproximada.
3. Considerar [unha persoa] prudentemente ata saber con certeza as súas intencións.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	tentear
Xerundio	tenteando
Participio	tenteado, tenteada, tenteados, tenteadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	tenteo	tenteas	tentea	tenteamos	tenteades	tentean
	Copretérito	tenteaba	tenteabas	tenteaba	tenteabamos	tenteabades	tenteaban
	Pretérito	tenteei	tenteaches	tenteou	tenteamos	tenteastes	tentearon
	Antepretérito	tenteara	tentearas	tenteara	tentearamos	tentearades	tentearan
	Futuro	tentearei	tentearás	tenteará	tentearemos	tentearedes	tentearán
	Pospretérito	tentearía	tentearías	tentearía	tenteariamos	tenteariades	tentearían
Modo Subxuntivo	Presente	tentee	tentees	tentee	tenteemos	tenteedes	tenteen
	Pretérito	tentease	tenteases	tentease	tenteásemos	tenteásedes	tenteasen
	Futuro	tentear	tenteares	tentear	tentearmos	tenteardes	tentearen
Modo Imperativo	Afirmativo		tentea	tentee1	tenteemos	tenteade	tenteen1
	Negativo		tentees	tentee1	tenteemos	tenteedes	tenteen1
Infinitivo conxugado		tentear	tenteares	tentear	tentearmos	tenteardes	tentearen

1 Vostede(s)