repenicar

Galego

Verbo intransitivo

repenicar

1. Soar repetidamente [unha campá].
   • Sinónimos: badalear, repicar.

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	repenicar
Xerundio	repenicando
Participio	repenicado, repenicada, repenicados, repenicadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	repenico	repenicas	repenica	repenicamos	repenicades	repenican
	Copretérito	repenicaba	repenicabas	repenicaba	repenicabamos	repenicabades	repenicaban
	Pretérito	repeniquei	repenicaches	repenicou	repenicamos	repenicastes	repenicaron
	Antepretérito	repenicara	repenicaras	repenicara	repenicaramos	repenicarades	repenicaran
	Futuro	repenicarei	repenicarás	repenicará	repenicaremos	repenicaredes	repenicarán
	Pospretérito	repenicaría	repenicarías	repenicaría	repenicariamos	repenicariades	repenicarían
Modo Subxuntivo	Presente	repenique	repeniques	repenique	repeniquemos	repeniquedes	repeniquen
	Pretérito	repenicase	repenicases	repenicase	repenicásemos	repenicásedes	repenicasen
	Futuro	repenicar	repenicares	repenicar	repenicarmos	repenicardes	repenicaren
Modo Imperativo	Afirmativo		repenica	repenique1	repeniquemos	repenicade	repeniquen1
	Negativo		repeniques	repenique1	repeniquemos	repeniquedes	repeniquen1
Infinitivo conxugado		repenicar	repenicares	repenicar	repenicarmos	repenicardes	repenicaren

1 Vostede(s)