oprimir

Galego

• Etimoloxía: do latín opprimĕre.

• Pronuncia: /ɔpɾiˈmiɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

oprimir

1. Exercer unha presión sobre algo.
   • Sinónimos: apertar, premer.
2. (Política) Someter a unha persoa, a unha nación, a un pobo, etc., vexándoos, humillándoos ou tiranizándoos.
   • Antónimos: liberar.
   • Termos relacionados: opresión, asoballar, avasalar, esmagar.

Conxugación

Verbo regular da 3ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	oprimir
Xerundio	oprimindo
Participio	oprimido, oprimida, oprimidos, oprimidas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	oprimo	oprimes	oprime	oprimimos	oprimides	oprimen
	Copretérito	oprimía	oprimías	oprimía	oprimiamos	oprimiades	oprimían
	Pretérito	oprimín	oprimiches	oprimiu	oprimimos	oprimistes	oprimiron
	Antepretérito	oprimira	oprimiras	oprimira	oprimiramos	oprimirades	oprimiran
	Futuro	oprimirei	oprimirás	oprimirá	oprimiremos	oprimiredes	oprimirán
	Pospretérito	oprimiría	oprimirías	oprimiría	oprimiriamos	oprimiriades	oprimirían
Modo Subxuntivo	Presente	oprima	oprimas	oprima	oprimamos	oprimades	opriman
	Pretérito	oprimise	oprimises	oprimise	oprimísemos	oprimísedes	oprimisen
	Futuro	oprimir	oprimires	oprimir	oprimirmos	oprimirdes	oprimiren
Modo Imperativo	Afirmativo		oprime	oprima1		oprimide	opriman1
	Negativo		oprimas	oprima1		oprimades	opriman1
Infinitivo conxugado		oprimir	oprimires	oprimir	oprimirmos	oprimirdes	oprimiren

1 Vostede(s)

Véxase tamén

• Apéndice: Léxico da política