avasalar

Galego

• Etimoloxía: de a-, vasalo e -ar.

• Pronuncia: /a.βa.sa.ˈlaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

avasalar

1. Ter a alguén como vasalo.
2. (Figurado) Tratar a alguén sen respecto nin consideración, asoballar.
3. (Figurado) Ter unha vitoria contundente contra alguén.

Termos relacionados

• avasalador
• avasalamento

Traducións

• Castelán: avasallar ^(es).
• Portugués: avassalar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	avasalar
Xerundio	avasalando
Participio	avasalado, avasalada, avasalados, avasaladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	avasalo	avasalas	avasala	avasalamos	avasalades	avasalan
	Copretérito	avasalaba	avasalabas	avasalaba	avasalabamos	avasalabades	avasalaban
	Pretérito	avasalei	avasalaches	avasalou	avasalamos	avasalastes	avasalaron
	Antepretérito	avasalara	avasalaras	avasalara	avasalaramos	avasalarades	avasalaran
	Futuro	avasalarei	avasalarás	avasalará	avasalaremos	avasalaredes	avasalarán
	Pospretérito	avasalaría	avasalarías	avasalaría	avasalariamos	avasalariades	avasalarían
Modo Subxuntivo	Presente	avasale	avasales	avasale	avasalemos	avasaledes	avasalen
	Pretérito	avasalase	avasalases	avasalase	avasalásemos	avasalásedes	avasalasen
	Futuro	avasalar	avasalares	avasalar	avasalarmos	avasalardes	avasalaren
Modo Imperativo	Afirmativo		avasala	avasale1	avasalemos	avasalade	avasalen1
	Negativo		avasales	avasale1	avasalemos	avasaledes	avasalen1
Infinitivo conxugado		avasalar	avasalares	avasalar	avasalarmos	avasalardes	avasalaren

1 Vostede(s)