mourear

Galego

• Etimoloxía: de mouro.

Verbo intransitivo

mourear

1. Volverse negra unha parte do corpo a causa dun golpe.
2. Tornar dunha cor escura.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	mourear
Xerundio	moureando
Participio	moureado, moureada, moureados, moureadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	moureo	moureas	mourea	moureamos	moureades	mourean
	Copretérito	moureaba	moureabas	moureaba	moureabamos	moureabades	moureaban
	Pretérito	moureei	moureaches	moureou	moureamos	moureastes	mourearon
	Antepretérito	moureara	mourearas	moureara	mourearamos	mourearades	mourearan
	Futuro	mourearei	mourearás	moureará	mourearemos	mourearedes	mourearán
	Pospretérito	mourearía	mourearías	mourearía	moureariamos	moureariades	mourearían
Modo Subxuntivo	Presente	mouree	mourees	mouree	moureemos	moureedes	moureen
	Pretérito	mourease	moureases	mourease	moureásemos	moureásedes	moureasen
	Futuro	mourear	moureares	mourear	mourearmos	moureardes	mourearen
Modo Imperativo	Afirmativo		mourea	mouree1	moureemos	moureade	moureen1
	Negativo		mourees	mouree1	moureemos	moureedes	moureen1
Infinitivo conxugado		mourear	moureares	mourear	mourearmos	moureardes	mourearen

1 Vostede(s)