esgaduñar

Galego

• Etimoloxía: de «gaduñar».

Verbo transitivo

esgaduñar

1. Riscar a pel coas uñas ou cun obxecto punzante, deixando unha ferida ou unha marca temporal.
   • Sinónimos: gaduñar, garduñar, rabuñar.
   • Termos relacionados: agatuñar.

Traducións

• Castelán: arañar ^(es).
• Inglés: scratch ^(en).
• Portugués: esgadanhar ^(pt).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	esgaduñar
Xerundio	esgaduñando
Participio	esgaduñado, esgaduñada, esgaduñados, esgaduñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	esgaduño	esgaduñas	esgaduña	esgaduñamos	esgaduñades	esgaduñan
	Copretérito	esgaduñaba	esgaduñabas	esgaduñaba	esgaduñabamos	esgaduñabades	esgaduñaban
	Pretérito	esgaduñei	esgaduñaches	esgaduñou	esgaduñamos	esgaduñastes	esgaduñaron
	Antepretérito	esgaduñara	esgaduñaras	esgaduñara	esgaduñaramos	esgaduñarades	esgaduñaran
	Futuro	esgaduñarei	esgaduñarás	esgaduñará	esgaduñaremos	esgaduñaredes	esgaduñarán
	Pospretérito	esgaduñaría	esgaduñarías	esgaduñaría	esgaduñariamos	esgaduñariades	esgaduñarían
Modo Subxuntivo	Presente	esgaduñe	esgaduñes	esgaduñe	esgaduñemos	esgaduñedes	esgaduñen
	Pretérito	esgaduñase	esgaduñases	esgaduñase	esgaduñásemos	esgaduñásedes	esgaduñasen
	Futuro	esgaduñar	esgaduñares	esgaduñar	esgaduñarmos	esgaduñardes	esgaduñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		esgaduña	esgaduñe1	esgaduñemos	esgaduñade	esgaduñen1
	Negativo		esgaduñes	esgaduñe1	esgaduñemos	esgaduñedes	esgaduñen1
Infinitivo conxugado		esgaduñar	esgaduñares	esgaduñar	esgaduñarmos	esgaduñardes	esgaduñaren

1 Vostede(s)