gaduñar

Galego

• Pronuncia: /ɡaðuˈɲaɾ/ (AFI)

Verbo pronominal

gaduñarse

1. Riscarse a pel coas uñas ou cun obxecto punzante, deixando unha ferida ou unha marca temporal.
   • Sinónimos: garduñarse, rabuñarse.

Traducións

• Castelán: arañarse ^(es).

Verbo transitivo

gaduñar

1. Riscar a pel coas uñas ou cun obxecto punzante, deixando unha ferida ou unha marca temporal.
   • Sinónimos: esgaduñar, garduñar, rabuñar.
   • Termos relacionados: agatuñar.

Traducións

• Castelán: arañar ^(es).
• Francés: griffer ^(fr), égratigner ^(fr)
• Inglés: scratch ^(en).
• Portugués: esgadanhar ^(pt).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	gaduñar
Xerundio	gaduñando
Participio	gaduñado, gaduñada, gaduñados, gaduñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	gaduño	gaduñas	gaduña	gaduñamos	gaduñades	gaduñan
	Copretérito	gaduñaba	gaduñabas	gaduñaba	gaduñabamos	gaduñabades	gaduñaban
	Pretérito	gaduñei	gaduñaches	gaduñou	gaduñamos	gaduñastes	gaduñaron
	Antepretérito	gaduñara	gaduñaras	gaduñara	gaduñaramos	gaduñarades	gaduñaran
	Futuro	gaduñarei	gaduñarás	gaduñará	gaduñaremos	gaduñaredes	gaduñarán
	Pospretérito	gaduñaría	gaduñarías	gaduñaría	gaduñariamos	gaduñariades	gaduñarían
Modo Subxuntivo	Presente	gaduñe	gaduñes	gaduñe	gaduñemos	gaduñedes	gaduñen
	Pretérito	gaduñase	gaduñases	gaduñase	gaduñásemos	gaduñásedes	gaduñasen
	Futuro	gaduñar	gaduñares	gaduñar	gaduñarmos	gaduñardes	gaduñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		gaduña	gaduñe1	gaduñemos	gaduñade	gaduñen1
	Negativo		gaduñes	gaduñe1	gaduñemos	gaduñedes	gaduñen1
Infinitivo conxugado		gaduñar	gaduñares	gaduñar	gaduñarmos	gaduñardes	gaduñaren

1 Vostede(s)