envaiñar

Galego

• Etimoloxía: de vaíña.

• Pronuncia: /embaiˈɲaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

envaiñar

1. Sacar unha arma da súa vaíña.

Antónimos

• desenvaiñar

Traducións

• Castelán: envainar ^(es)
• Inglés: sheathe ^(en)
• Portugués: embainhar ^(pt)

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	envaiñar
Xerundio	envaiñando
Participio	envaiñado, envaiñada, envaiñados, envaiñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	envaíño	envaíñas	envaíña	envaiñamos	envaiñades	envaíñan
	Copretérito	envaiñaba	envaiñabas	envaiñaba	envaiñabamos	envaiñabades	envaiñaban
	Pretérito	envaiñei	envaiñaches	envaiñou	envaiñamos	envaiñastes	envaiñaron
	Antepretérito	envaiñara	envaiñaras	envaiñara	envaiñaramos	envaiñarades	envaiñaran
	Futuro	envaiñarei	envaiñarás	envaiñará	envaiñaremos	envaiñaredes	envaiñarán
	Pospretérito	envaiñaría	envaiñarías	envaiñaría	envaiñariamos	envaiñariades	envaiñarían
Modo Subxuntivo	Presente	envaíñe	envaíñes	envaíñe	envaiñemos	envaiñedes	envaíñen
	Pretérito	envaiñase	envaiñases	envaiñase	envaiñásemos	envaiñásedes	envaiñasen
	Futuro	envaiñar	envaiñares	envaiñar	envaiñarmos	envaiñardes	envaiñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		envaíña	envaíñe1		envaiñade	envaíñen1
	Negativo		envaíñes	envaíñe1		envaiñedes	envaíñen1
Infinitivo conxugado		envaiñar	envaiñares	envaiñar	envaiñarmos	envaiñardes	envaiñaren

1 Vostede(s)