entumecer

Galego

• Etimoloxía: do latín intumescĕre ("incharse").

• Pronuncia: /entumeˈθeɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

entumecer

1. Facer paralizar ou dificultar mover o corpo ou parte del.
   • Sinónimos: entalar.
   • Antónimos: desentumecer.

Verbo pronominal

entumecerse

1. Quedar o corpo ou parte del contraído, encollido ou insensible.
   • Sinónimos: desentumecerse, desarrefecer.

Traducións

• Castelán: entumecer ^(es).
• Portugués: entorpecer ^(pt), engaravitar ^(pt)

Conxugación

Verbo semirregular da 2ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	entumecer
Xerundio	entumecendo
Participio	entumecido, entumecida, entumecidos, entumecidas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	entumezo	entumeces	entumece	entumecemos	entumecedes	entumecen
	Copretérito	entumecía	entumecías	entumecía	entumeciamos	entumeciades	entumecían
	Pretérito	entumecín	entumeciches	entumeceu	entumecemos	entumecestes	entumeceron
	Antepretérito	entumecera	entumeceras	entumecera	entumeceramos	entumecerades	entumeceran
	Futuro	entumecerei	entumecerás	entumecerá	entumeceremos	entumeceredes	entumecerán
	Pospretérito	entumecería	entumecerías	entumecería	entumeceriamos	entumeceriades	entumecerían
Modo Subxuntivo	Presente	entumeza	entumezas	entumeza	entumezamos	entumezades	entumezan
	Pretérito	entumecese	entumeceses	entumecese	entumecésemos	entumecésedes	entumecesen
	Futuro	entumecer	entumeceres	entumecer	entumecermos	entumecerdes	entumeceren
Modo Imperativo	Afirmativo		entumece	entumeza1	entumezamos	entumecede	entumezan1
	Negativo		entumezas	entumeza1	entumezamos	entumezades	entumezan1
Infinitivo conxugado		entumecer	entumeceres	entumecer	entumecermos	entumecerdes	entumeceren

1 Vostede(s)

Castelán

• Etimoloxía: do latín intumescĕre ("incharse").

Verbo

entumecer

1. Entumecer.