empurrar

Entrada incompleta Esta páxina está marcada para ser completada. Pode axudar no Galizionario completándoa.

Galego

• Etimoloxía: do castelán empujar.

Verbo

empurrar

1. Facer forza contra (unha persoa ou cousa) para movela do seu sitio.
   • Sinónimos: apuxar, cotifar, cutifar, empuxar
2. (Figurado) Facer que (alguén) obre ou se comporte da maneira que se expresa.
   • Sinónimos: apuxar, empuxar, impeler

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	empurrar
Xerundio	empurrando
Participio	empurrado, empurrada, empurrados, empurradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	empurro	empurras	empurra	empurramos	empurrades	empurran
	Copretérito	empurraba	empurrabas	empurraba	empurrabamos	empurrabades	empurraban
	Pretérito	empurrei	empurraches	empurrou	empurramos	empurrastes	empurraron
	Antepretérito	empurrara	empurraras	empurrara	empurraramos	empurrarades	empurraran
	Futuro	empurrarei	empurrarás	empurrará	empurraremos	empurraredes	empurrarán
	Pospretérito	empurraría	empurrarías	empurraría	empurrariamos	empurrariades	empurrarían
Modo Subxuntivo	Presente	empurre	empurres	empurre	empurremos	empurredes	empurren
	Pretérito	empurrase	empurrases	empurrase	empurrásemos	empurrásedes	empurrasen
	Futuro	empurrar	empurrares	empurrar	empurrarmos	empurrardes	empurraren
Modo Imperativo	Afirmativo		empurra	empurre1	empurremos	empurrade	empurren1
	Negativo		empurres	empurre1	empurremos	empurredes	empurren1
Infinitivo conxugado		empurrar	empurrares	empurrar	empurrarmos	empurrardes	empurraren

1 Vostede(s)

Traducións

Facer forza para mover

Alemán: schieben (de), drücken (de). Castelán: empujar (es). Chinés: 推 (zh) (tuī). Francés: pousser (fr). Hakka: 𢱤 (hak) (sungˋ).

Italiano: spingere (it). Minnan: 捒 (nan) (sak (nan)). Neerlandés: duwen (nl), schuiven (nl). Polaco: pchać (pl), popychać (pl). Portugués: empurrar (pt).

Portugués

• Etimoloxía: do castelán empujar.

Verbo

empurrar

1. Empurrar.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

infinitivo	empurrar
xerundio	empurrando
participio	empurrado, empurrada, empurrados, empurradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	presente	empurro	empurras	empurra	empurramos	empurrais	empurram
	copretérito (pretérito imperfeito)	empurrava	empurravas	empurrava	empurrávamos	empurráveis	empurravam
	pretérito (pretérito perfeito)	empurrei	empurraste	empurrou	empurramos2 / empurrámos	empurrastes	empurraram
	antepretérito (mais-que-perfeito)	empurrara	empurraras	empurrara	empurráramos	empurráreis	empurraram
	futuro	empurrarei	empurrarás	empurrará	empurraremos	empurrareis	empurrarão
	pospretérito (condicional)	empurraria	empurrarias	empurraria	empurraríamos	empurraríeis	empurrariam
Modo Subxuntivo (Conjuntivo)	presente	empurre	empurres	empurre	empurremos	empurreis	empurrem
	pretérito (pretérito imperfeito)	empurrasse	empurrasses	empurrasse	empurrássemos	empurrásseis	empurrassem
	futuro	empurrar	empurrares	empurrar	empurrarmos	empurrardes	empurrarem
Modo Imperativo	afirmativo		empurra	empurre1	empurremos	empurrai	empurrem1
	negativo		empurres	empurre1	empurremos	empurrai	empurrem1
infinitivo conxugado (infinitivo pessoal)		empurrar	empurrares	empurrar	empurrarmos	empurrardes	empurrarem

1 Você(s) 2 Grafía adoptada no portugués brasileiro