desvergoñar

Galego

• Etimoloxía: de vergoña e o prefixo des-.

• Pronuncia: /desβeɾɣoˈɲaɾ/ (AFI)

Verbo pronominal

desvergoñarse

1. Perder a vergoña.

Variantes

• desvergonzar

Termos relacionados

• avergoñar
• desvergoña
• desvergoñadamente
• desvergoñado
• desvergoñamento

Traducións

• Castelán: desvergonzar ^(es)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desvergoñar
Xerundio	desvergoñando
Participio	desvergoñado, desvergoñada, desvergoñados, desvergoñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desvergoño	desvergoñas	desvergoña	desvergoñamos	desvergoñades	desvergoñan
	Copretérito	desvergoñaba	desvergoñabas	desvergoñaba	desvergoñabamos	desvergoñabades	desvergoñaban
	Pretérito	desvergoñei	desvergoñaches	desvergoñou	desvergoñamos	desvergoñastes	desvergoñaron
	Antepretérito	desvergoñara	desvergoñaras	desvergoñara	desvergoñaramos	desvergoñarades	desvergoñaran
	Futuro	desvergoñarei	desvergoñarás	desvergoñará	desvergoñaremos	desvergoñaredes	desvergoñarán
	Pospretérito	desvergoñaría	desvergoñarías	desvergoñaría	desvergoñariamos	desvergoñariades	desvergoñarían
Modo Subxuntivo	Presente	desvergoñe	desvergoñes	desvergoñe	desvergoñemos	desvergoñedes	desvergoñen
	Pretérito	desvergoñase	desvergoñases	desvergoñase	desvergoñásemos	desvergoñásedes	desvergoñasen
	Futuro	desvergoñar	desvergoñares	desvergoñar	desvergoñarmos	desvergoñardes	desvergoñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		desvergoña	desvergoñe1	desvergoñemos	desvergoñade	desvergoñen1
	Negativo		desvergoñes	desvergoñe1	desvergoñemos	desvergoñedes	desvergoñen1
Infinitivo conxugado		desvergoñar	desvergoñares	desvergoñar	desvergoñarmos	desvergoñardes	desvergoñaren

1 Vostede(s)