destelar

Galego

• Pronuncia: /desteˈlaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

destelar

1. Saírse a castaña do ourizo.

Sinónimos

• debagutar

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	destelar
Xerundio	destelando
Participio	destelado, destelada, destelados, desteladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	destelo	destelas	destela	destelamos	destelades	destelan
	Copretérito	destelaba	destelabas	destelaba	destelabamos	destelabades	destelaban
	Pretérito	destelei	destelaches	destelou	destelamos	destelastes	destelaron
	Antepretérito	destelara	destelaras	destelara	destelaramos	destelarades	destelaran
	Futuro	destelarei	destelarás	destelará	destelaremos	destelaredes	destelarán
	Pospretérito	destelaría	destelarías	destelaría	destelariamos	destelariades	destelarían
Modo Subxuntivo	Presente	destele	desteles	destele	destelemos	desteledes	destelen
	Pretérito	destelase	destelases	destelase	destelásemos	destelásedes	destelasen
	Futuro	destelar	destelares	destelar	destelarmos	destelardes	destelaren
Modo Imperativo	Afirmativo		destela	destele1	destelemos	destelade	destelen1
	Negativo		desteles	destele1	destelemos	desteledes	destelen1
Infinitivo conxugado		destelar	destelares	destelar	destelarmos	destelardes	destelaren

1 Vostede(s)