desencovar

Galego

• Etimoloxía: composto de encovar e o prefixo des-.

• Pronuncia: /deseŋkɔˈβaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

desencovar

1. Facer saír un animal do seu agocho.

Sinónimos

• desapaleirar, desempaleirar

Traducións

• Portugués: desencovar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desencovar
Xerundio	desencovando
Participio	desencovado, desencovada, desencovados, desencovadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desencovo	desencovas	desencova	desencovamos	desencovades	desencovan
	Copretérito	desencovaba	desencovabas	desencovaba	desencovabamos	desencovabades	desencovaban
	Pretérito	desencovei	desencovaches	desencovou	desencovamos	desencovastes	desencovaron
	Antepretérito	desencovara	desencovaras	desencovara	desencovaramos	desencovarades	desencovaran
	Futuro	desencovarei	desencovarás	desencovará	desencovaremos	desencovaredes	desencovarán
	Pospretérito	desencovaría	desencovarías	desencovaría	desencovariamos	desencovariades	desencovarían
Modo Subxuntivo	Presente	desencove	desencoves	desencove	desencovemos	desencovedes	desencoven
	Pretérito	desencovase	desencovases	desencovase	desencovásemos	desencovásedes	desencovasen
	Futuro	desencovar	desencovares	desencovar	desencovarmos	desencovardes	desencovaren
Modo Imperativo	Afirmativo		desencova	desencove1	desencovemos	desencovade	desencoven1
	Negativo		desencoves	desencove1	desencovemos	desencovedes	desencoven1
Infinitivo conxugado		desencovar	desencovares	desencovar	desencovarmos	desencovardes	desencovaren

1 Vostede(s)