damnificar

Galego

• Etimoloxía: do latín vulgar damnificāre, e este do latín damnum 'dano' e -ficāre '-ficar'.

• Pronuncia: /damnifiˈkaɾ/ /daŋnifiˈkaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

damnificar

1. Causar dano ou prexuízo a [algo ou alguén].
   • Exemplo: As fortes chuvias damnificaron as plantacións
     
     .

Observacións

• É unha palabra de uso culto.

Sinónimos

• danar
• prexudicar

Antónimo

• beneficiar

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	damnificar
Xerundio	damnificando
Participio	damnificado, damnificada, damnificados, damnificadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	damnifico	damnificas	damnifica	damnificamos	damnificades	damnifican
	Copretérito	damnificaba	damnificabas	damnificaba	damnificabamos	damnificabades	damnificaban
	Pretérito	damnifiquei	damnificaches	damnificou	damnificamos	damnificastes	damnificaron
	Antepretérito	damnificara	damnificaras	damnificara	damnificaramos	damnificarades	damnificaran
	Futuro	damnificarei	damnificarás	damnificará	damnificaremos	damnificaredes	damnificarán
	Pospretérito	damnificaría	damnificarías	damnificaría	damnificariamos	damnificariades	damnificarían
Modo Subxuntivo	Presente	damnifique	damnifiques	damnifique	damnifiquemos	damnifiquedes	damnifiquen
	Pretérito	damnificase	damnificases	damnificase	damnificásemos	damnificásedes	damnificasen
	Futuro	damnificar	damnificares	damnificar	damnificarmos	damnificardes	damnificaren
Modo Imperativo	Afirmativo		damnifica	damnifique1	damnifiquemos	damnificade	damnifiquen1
	Negativo		damnifiques	damnifique1	damnifiquemos	damnifiquedes	damnifiquen1
Infinitivo conxugado		damnificar	damnificares	damnificar	damnificarmos	damnificardes	damnificaren

1 Vostede(s)