condenar

Galego

• Etimoloxía: do latín condemnāre.

• Pronuncia: /kondeˈnaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

condenarse

1. Ser [alguén] a causa do seu castigo ou pena.

Verbo transitivo

condenar

1. Declarar [a alguén] culpable por sentenza e impoñerlle un castigo ou pena.
   • Exemplo: Condenárono a un ano de cárcere e a pagar unha multa de mil euros por ter un deses sitios de descargas.
     
     
   • Termos relacionados: sentenciar.
2. Declarar [algo] merecedor de condena.
3. Manifestar unha opinión contraria sobre [algo].

Traducións

• Francés: condamner ^(fr).
• Italiano: condannare ^(it)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	condenar
Xerundio	condenando
Participio	condenado, condenada, condenados, condenadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	condeno	condenas	condena	condenamos	condenades	condenan
	Copretérito	condenaba	condenabas	condenaba	condenabamos	condenabades	condenaban
	Pretérito	condenei	condenaches	condenou	condenamos	condenastes	condenaron
	Antepretérito	condenara	condenaras	condenara	condenaramos	condenarades	condenaran
	Futuro	condenarei	condenarás	condenará	condenaremos	condenaredes	condenarán
	Pospretérito	condenaría	condenarías	condenaría	condenariamos	condenariades	condenarían
Modo Subxuntivo	Presente	condene	condenes	condene	condenemos	condenedes	condenen
	Pretérito	condenase	condenases	condenase	condenásemos	condenásedes	condenasen
	Futuro	condenar	condenares	condenar	condenarmos	condenardes	condenaren
Modo Imperativo	Afirmativo		condena	condene1	condenemos	condenade	condenen1
	Negativo		condenes	condene1	condenemos	condenedes	condenen1
Infinitivo conxugado		condenar	condenares	condenar	condenarmos	condenardes	condenaren

1 Vostede(s)