canonear

Galego

• Etimoloxía: de canón.

• Pronuncia: /kanoneˈaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

canonear

1. Tirar proxectís cun canón.

Traducións

• Castelán: cañonear ^(es)
• Francés: canonner ^(fr)
• Portugués: acanhonear ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	canonear
Xerundio	canoneando
Participio	canoneado, canoneada, canoneados, canoneadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	canoneo	canoneas	canonea	canoneamos	canoneades	canonean
	Copretérito	canoneaba	canoneabas	canoneaba	canoneabamos	canoneabades	canoneaban
	Pretérito	canoneei	canoneaches	canoneou	canoneamos	canoneastes	canonearon
	Antepretérito	canoneara	canonearas	canoneara	canonearamos	canonearades	canonearan
	Futuro	canonearei	canonearás	canoneará	canonearemos	canonearedes	canonearán
	Pospretérito	canonearía	canonearías	canonearía	canoneariamos	canoneariades	canonearían
Modo Subxuntivo	Presente	canonee	canonees	canonee	canoneemos	canoneedes	canoneen
	Pretérito	canonease	canoneases	canonease	canoneásemos	canoneásedes	canoneasen
	Futuro	canonear	canoneares	canonear	canonearmos	canoneardes	canonearen
Modo Imperativo	Afirmativo		canonea	canonee1	canoneemos	canoneade	canoneen1
	Negativo		canonees	canonee1	canoneemos	canoneedes	canoneen1
Infinitivo conxugado		canonear	canoneares	canonear	canonearmos	canoneardes	canonearen

1 Vostede(s)