proxectil

Galego

• Etimoloxía: do francés projectile, e este do latín proiicĕre, 'lanzar'.

• Pronuncia: /pɾo.ʃek.'til/ (AFI)

Substantivo masculino

proxectil
(sg: proxectil; pl: proxectís)

1. Corpo lanzado, especialmente se se tira con unha arma de fogo, como unha bala, unha bomba, etc.