birtar

Galego

• Pronuncia: /biɾˈtaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

birtar

1. Abrir regos ou birtas nos prados.

Sinónimos

• abirtar
• abritar
• britar
• caldeirar
• cuartear

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	birtar
Xerundio	birtando
Participio	birtado, birtada, birtados, birtadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	birto	birtas	birta	birtamos	birtades	birtan
	Copretérito	birtaba	birtabas	birtaba	birtabamos	birtabades	birtaban
	Pretérito	birtei	birtaches	birtou	birtamos	birtastes	birtaron
	Antepretérito	birtara	birtaras	birtara	birtaramos	birtarades	birtaran
	Futuro	birtarei	birtarás	birtará	birtaremos	birtaredes	birtarán
	Pospretérito	birtaría	birtarías	birtaría	birtariamos	birtariades	birtarían
Modo Subxuntivo	Presente	birte	birtes	birte	birtemos	birtedes	birten
	Pretérito	birtase	birtases	birtase	birtásemos	birtásedes	birtasen
	Futuro	birtar	birtares	birtar	birtarmos	birtardes	birtaren
Modo Imperativo	Afirmativo		birta	birte1	birtemos	birtade	birten1
	Negativo		birtes	birte1	birtemos	birtedes	birten1
Infinitivo conxugado		birtar	birtares	birtar	birtarmos	birtardes	birtaren

1 Vostede(s)