atempar

Galego

• Etimoloxía: de tempo.

Verbo transitivo

atempar

1. Pór unhas terras en veceira, repartir algo en quendas entre varias persoas para uso comunal.

Sinónimos

• aquendar, arroldar, atenzar, aveceirar, roldar

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	atempar
Xerundio	atempando
Participio	atempado, atempada, atempados, atempadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	atempo	atempas	atempa	atempamos	atempades	atempan
	Copretérito	atempaba	atempabas	atempaba	atempabamos	atempabades	atempaban
	Pretérito	atempei	atempaches	atempou	atempamos	atempastes	atemparon
	Antepretérito	atempara	atemparas	atempara	atemparamos	atemparades	atemparan
	Futuro	atemparei	atemparás	atempará	atemparemos	atemparedes	atemparán
	Pospretérito	atemparía	atemparías	atemparía	atempariamos	atempariades	atemparían
Modo Subxuntivo	Presente	atempe	atempes	atempe	atempemos	atempedes	atempen
	Pretérito	atempase	atempases	atempase	atempásemos	atempásedes	atempasen
	Futuro	atempar	atempares	atempar	atemparmos	atempardes	atemparen
Modo Imperativo	Afirmativo		atempa	atempe1	atempemos	atempade	atempen1
	Negativo		atempes	atempe1	atempemos	atempedes	atempen1
Infinitivo conxugado		atempar	atempares	atempar	atemparmos	atempardes	atemparen

1 Vostede(s)