arborar

Galego

• Etimoloxía: de árbore.

• Pronuncia: /aɾβoˈɾaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

arborar

1. Plantar ou dotar un lugar con árbores.
   • Sinónimos: arborizar.
   • Antónimos: desarborizar.
2. Pór os mastros e vergas a unha embarcación, onde se suxeitan as velas.
   • Antónimos: desarborar.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	arborar
Xerundio	arborando
Participio	arborado, arborada, arborados, arboradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	arboro	arboras	arbora	arboramos	arborades	arboran
	Copretérito	arboraba	arborabas	arboraba	arborabamos	arborabades	arboraban
	Pretérito	arborei	arboraches	arborou	arboramos	arborastes	arboraron
	Antepretérito	arborara	arboraras	arborara	arboraramos	arborarades	arboraran
	Futuro	arborarei	arborarás	arborará	arboraremos	arboraredes	arborarán
	Pospretérito	arboraría	arborarías	arboraría	arborariamos	arborariades	arborarían
Modo Subxuntivo	Presente	arbore	arbores	arbore	arboremos	arboredes	arboren
	Pretérito	arborase	arborases	arborase	arborásemos	arborásedes	arborasen
	Futuro	arborar	arborares	arborar	arborarmos	arborardes	arboraren
Modo Imperativo	Afirmativo		arbora	arbore1	arboremos	arborade	arboren1
	Negativo		arbores	arbore1	arboremos	arboredes	arboren1
Infinitivo conxugado		arborar	arborares	arborar	arborarmos	arborardes	arboraren

1 Vostede(s)

Traducións

• Castelán: arbolar ^(es).
• Francés: boiser ^(fr).
• Portugués: arvorar ^(pt)