aplebear

Galego

• Etimoloxía: de plebeo máis o prefixo a-.

• Pronuncia: [ apleβeˈaɾ ] (AFI)

Verbo transitivo

aplebear

1. Facer de condición plebea unha cousa ou persoa, normalmente en sentido pexorativo.

Verbo pronominal

aplebearse

1. Ir adquirindo trazos propios da plebe.

Traducións

• Castelán: aplebeyar ^(es)
• Inglés: coarsen ^(en)
• Portugués: aplebear-se ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	aplebear
Xerundio	aplebeando
Participio	aplebeado, aplebeada, aplebeados, aplebeadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	aplebeo	aplebeas	aplebea	aplebeamos	aplebeades	aplebean
	Copretérito	aplebeaba	aplebeabas	aplebeaba	aplebeabamos	aplebeabades	aplebeaban
	Pretérito	aplebeei	aplebeaches	aplebeou	aplebeamos	aplebeastes	aplebearon
	Antepretérito	aplebeara	aplebearas	aplebeara	aplebearamos	aplebearades	aplebearan
	Futuro	aplebearei	aplebearás	aplebeará	aplebearemos	aplebearedes	aplebearán
	Pospretérito	aplebearía	aplebearías	aplebearía	aplebeariamos	aplebeariades	aplebearían
Modo Subxuntivo	Presente	aplebee	aplebees	aplebee	aplebeemos	aplebeedes	aplebeen
	Pretérito	aplebease	aplebeases	aplebease	aplebeásemos	aplebeásedes	aplebeasen
	Futuro	aplebear	aplebeares	aplebear	aplebearmos	aplebeardes	aplebearen
Modo Imperativo	Afirmativo		aplebea	aplebee1	aplebeemos	aplebeade	aplebeen1
	Negativo		aplebees	aplebee1	aplebeemos	aplebeedes	aplebeen1
Infinitivo conxugado		aplebear	aplebeares	aplebear	aplebearmos	aplebeardes	aplebearen

1 Vostede(s)

Portugués

• Etimoloxía: de plebeu máis o prefixo a-.

Verbo pronominal

aplebear-se

1. Aplebearse.