amurar

Galego

• Pronuncia: /amuˈɾaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

amurar

1. (Mariña) Mover os puños e ángulos inferiores das velas cara á proa, a barlovento, para fixalas ao costado da embarcación coas amuras.

Traducións

• Catalán: amurar ^(ca)
• Castelán: amurar ^(es)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	amurar
Xerundio	amurando
Participio	amurado, amurada, amurados, amuradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	amuro	amuras	amura	amuramos	amurades	amuran
	Copretérito	amuraba	amurabas	amuraba	amurabamos	amurabades	amuraban
	Pretérito	amurei	amuraches	amurou	amuramos	amurastes	amuraron
	Antepretérito	amurara	amuraras	amurara	amuraramos	amurarades	amuraran
	Futuro	amurarei	amurarás	amurará	amuraremos	amuraredes	amurarán
	Pospretérito	amuraría	amurarías	amuraría	amurariamos	amurariades	amurarían
Modo Subxuntivo	Presente	amure	amures	amure	amuremos	amuredes	amuren
	Pretérito	amurase	amurases	amurase	amurásemos	amurásedes	amurasen
	Futuro	amurar	amurares	amurar	amurarmos	amurardes	amuraren
Modo Imperativo	Afirmativo		amura	amure1	amuremos	amurade	amuren1
	Negativo		amures	amure1	amuremos	amuredes	amuren1
Infinitivo conxugado		amurar	amurares	amurar	amurarmos	amurardes	amuraren

1 Vostede(s)

Portugués

Verbo

amurar

1. Amurallar.

Sinónimos

• amuralhar