acurralar

Galego

• Pronuncia: /akuraˈlaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

acurralar

1. Meter [os animais] no curral.
2. Conducir [unha persoa ou outro animal] a un lugar do que non poida escapar.
3. Poñer [a alguén] nunha situación sen saída.

Traducións

• Castelán: acorralar ^(es).
• Portugués: acurralar ^(pt).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	acurralar
Xerundio	acurralando
Participio	acurralado, acurralada, acurralados, acurraladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	acurralo	acurralas	acurrala	acurralamos	acurralades	acurralan
	Copretérito	acurralaba	acurralabas	acurralaba	acurralabamos	acurralabades	acurralaban
	Pretérito	acurralei	acurralaches	acurralou	acurralamos	acurralastes	acurralaron
	Antepretérito	acurralara	acurralaras	acurralara	acurralaramos	acurralarades	acurralaran
	Futuro	acurralarei	acurralarás	acurralará	acurralaremos	acurralaredes	acurralarán
	Pospretérito	acurralaría	acurralarías	acurralaría	acurralariamos	acurralariades	acurralarían
Modo Subxuntivo	Presente	acurrale	acurrales	acurrale	acurralemos	acurraledes	acurralen
	Pretérito	acurralase	acurralases	acurralase	acurralásemos	acurralásedes	acurralasen
	Futuro	acurralar	acurralares	acurralar	acurralarmos	acurralardes	acurralaren
Modo Imperativo	Afirmativo		acurrala	acurrale1	acurralemos	acurralade	acurralen1
	Negativo		acurrales	acurrale1	acurralemos	acurraledes	acurralen1
Infinitivo conxugado		acurralar	acurralares	acurralar	acurralarmos	acurralardes	acurralaren

1 Vostede(s)