Galego

Etimoloxía: do latín conducĕre, 'conducir, xuntar, levar'.

Pronuncia: /kon.duˈθiɾ/ ou /kon.duˈsiɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

conducir

Levar ou guiar a alguén ou a un animal polo camiño que debe seguir.
- Sinónimos: dirixir, encamiñar, guiar, levar, orientar
- Antónimos: desencamiñar, desorientar, desviar, extraviar
- Termos relacionados: camiño, dirección, guía, rumbo, traxecto
- Exemplo: Conduciunos ata a vila veciña por un atallo.
- Exemplo: O pastor conduciu o rabaño ata a feira.
Acompañar ou levar unha persoa a un lugar determinado.
- Sinónimos: acompañar, achegar, levar, transportar
- Antónimos: abandonar, deixar, deixar só
- Termos relacionados: acompañamento, desprazamento, lugar, viaxe
- Exemplo: Conduciu a nena pola man ata o colexio.
- Exemplo: A guía conduciunos pola parte vella da cidade.
Exercer o mando, a dirección ou o poder de organización sobre un grupo, institución, actividade ou asunto.
- Sinónimos: dirixir, gobernar, guiar, liderar, mandar, rexer
- Antónimos: obedecer, subordinarse, someterse
- Termos relacionados: mando, dirección, liderado, organización, autoridade
- Exemplo: Conducir un exército non é tarefa doada.
- Exemplo: Os revolucionarios conduciron o pobo durante aquel longo período.
Dirixir, organizar ou levar o desenvolvemento dun asunto, proceso, actividade ou negociación.
- Sinónimos: coordinar, dirixir, encamiñar, organizar, xestionar
- Antónimos: desorganizar, descoordinar, desencamiñar, improvisar
- Termos relacionados: asunto, proceso, negociación, xestión, organización
- Exemplo: A mediadora conduciu as negociacións con prudencia.
- Exemplo: O profesor conduciu o debate cara aos puntos principais.
Transportar ou facer pasar algo dun lugar a outro.
- Sinónimos: levar, trasladar, transportar, transmitir
- Antónimos: reter, deter, bloquear, interromper
- Termos relacionados: condución, transporte, traslado, paso, canle
- Exemplo: Conduciron os sacos de café dun almacén a outro.
- Exemplo: A canle conduce a auga ata os prados.
Transmitir unha substancia, forza, enerxía, calor, electricidade ou outro fenómeno físico.
- Sinónimos: transmitir, propagar, levar, transportar
- Antónimos: illar, bloquear, interromper, impedir
- Termos relacionados: condución, condutor, condutora, condutividade, transmisión
- Exemplo: Os fíos metálicos conducen a electricidade.
- Exemplo: Este material conduce moi ben a calor.
Manexar ou dirixir un vehículo.
- Sinónimos: guiar, levar, manexar, pilotar, dirixir
- Termos relacionados: vehículo, automóbil, camión, volante, condutor
- Exemplo: Conducir un camión require práctica.
- Exemplo: Aínda non pode conducir porque non ten carné.
Dirixir animais de tiro ou de carga.
- Sinónimos: guiar, levar, manexar, dirixir
- Termos relacionados: animal, gando, tiro, carro, rabaño
- Exemplo: Conduciu os bois ata a corte.
- Exemplo: O labrego conducía a xunta polo camiño da leira.
Facer chegar a alguén ou algo a un lugar, fin, estado, situación ou resultado.
- Sinónimos: levar, encamiñar, dirixir, arrastrar, provocar
- Antónimos: afastar, desviar, impedir, evitar
- Termos relacionados: fin, resultado, estado, situación, consecuencia
- Exemplo: O escándalo conduciuno á ruína política.
- Exemplo: O traballo constante conduciuno ao triunfo.
Levar unha proba, razoamento, indicio ou investigación a unha conclusión, descubrimento ou explicación.
- Sinónimos: levar, encamiñar, apuntar, orientar, dirixir
- Antónimos: despistar, confundir, desviar, extraviar
- Termos relacionados: proba, razoamento, indicio, conclusión, investigación
- Exemplo: Estas probas conducíronnos ao móbil do crime.
- Exemplo: Os datos conducen a unha interpretación diferente.

Verbo intransitivo

conducir

Manexar ou dirixir un vehículo, sen complemento expreso.
- Sinónimos: guiar, pilotar, manexar, levar
- Termos relacionados: condución, condutor, condutora, vehículo, carné
- Exemplo: Non sabe conducir.
- Exemplo: Cando chove, conduce con moita prudencia.
Levar ou dar acceso un camiño, vía, porta ou paso a un lugar determinado.
- Sinónimos: levar, ir dar, desembocar, dar
- Antónimos: non levar, pecharse, rematar
- Termos relacionados: camiño, vía, paso, destino, acceso
- Exemplo: Este camiño conduce á praia.
- Exemplo: A porta pequena conduce ao patio interior.
Dar lugar ou levar unha cousa a un resultado, estado ou consecuencia.
- Sinónimos: levar, dar lugar, provocar, desembocar, resultar
- Antónimos: evitar, impedir, frear, deter
- Termos relacionados: resultado, consecuencia, efecto, causa, desenlace
- Exemplo: O alcohol conduce ao abandono físico.
- Exemplo: A falta de diálogo conduce moitas veces ao conflito.

Verbo pronominal

conducirse

Comportarse, proceder ou actuar dunha determinada maneira.
- Sinónimos: comportarse, proceder, actuar, gobernarse, guiarse
- Antónimos: desmandarse, descontrolarse, comportarse mal
- Termos relacionados: conduta, comportamento, proceder, actuación, xuízo
- Exemplo: Sabe conducirse na vida.
- Exemplo: Condúcese moi ben en situacións difíciles.
Actuar con prudencia, xuízo ou corrección nunha circunstancia.
- Sinónimos: comportarse, gobernarse, guiarse, rexerse, ter xuízo
- Antónimos: desvariar, excederse, perder o xuízo, actuar sen tino
- Termos relacionados: prudencia, sensatez, xuízo, corrección, conduta
- Exemplo: Cómpre conducirse con coidado nun asunto tan delicado.
- Exemplo: Durante a entrevista conduciuse con serenidade.

Observacións

No sentido de manexar un vehículo, pode empregarse tamén de maneira absoluta: sabe conducir, non pode conducir.
Nalgunhas construcións, o complemento pode omitirse e o verbo adquire réxime intransitivo: este camiño conduce á praia, o alcohol conduce ao abandono físico.

Expresións relacionadas

Termos relacionados

Traducións

1-2. Levar, guiar ou acompañar polo camiño

Catalán: conduir ^(ca), guiar ^(ca), portar ^(ca)
Alemán: führen ^(de), leiten ^(de), geleiten ^(de)
Inglés: lead ^(en), guide ^(en), conduct ^(en)
Castelán: conducir ^(es), guiar ^(es), llevar ^(es)
Francés: conduire ^(fr), guider ^(fr), mener ^(fr)

Italiano: condurre ^(it), guidare ^(it), accompagnare ^(it)
Portugués: conduzir ^(pt), guiar ^(pt), levar ^(pt)
Ruso: вести ^(ru), проводить ^(ru), направлять ^(ru)
Chinés: 引导 ^(zh), 带领 ^(zh), 带路 ^(zh)

3-4. Exercer mando, dirixir ou organizar

Catalán: conduir ^(ca), dirigir ^(ca), liderar ^(ca)
Alemán: führen ^(de), leiten ^(de), lenken ^(de)
Inglés: lead ^(en), direct ^(en), manage ^(en), conduct ^(en)
Castelán: conducir ^(es), dirigir ^(es), liderar ^(es)
Francés: conduire ^(fr), diriger ^(fr), mener ^(fr)

Italiano: condurre ^(it), dirigere ^(it), guidare ^(it)
Portugués: conduzir ^(pt), dirigir ^(pt), liderar ^(pt)
Ruso: руководить ^(ru), вести ^(ru), управлять ^(ru)
Chinés: 领导 ^(zh), 指导 ^(zh), 管理 ^(zh)

5-6. Transportar, facer pasar ou transmitir

Catalán: conduir ^(ca), transportar ^(ca), transmetre ^(ca)
Alemán: leiten ^(de), transportieren ^(de), übertragen ^(de)
Inglés: conduct ^(en), carry ^(en), transport ^(en), transmit ^(en)
Castelán: conducir ^(es), transportar ^(es), transmitir ^(es)
Francés: conduire ^(fr), transporter ^(fr), transmettre ^(fr)

Italiano: condurre ^(it), trasportare ^(it), trasmettere ^(it)
Portugués: conduzir ^(pt), transportar ^(pt), transmitir ^(pt)
Ruso: проводить ^(ru), переносить ^(ru), передавать ^(ru)
Chinés: 传导 ^(zh), 运输 ^(zh), 传输 ^(zh)

7-8. Manexar un vehículo ou dirixir animais de tiro

Catalán: conduir ^(ca), guiar ^(ca), manejar ^(ca)
Alemán: fahren ^(de), führen ^(de), lenken ^(de), steuern ^(de)
Inglés: drive ^(en), steer ^(en), guide ^(en)
Castelán: conducir ^(es), manejar ^(es), guiar ^(es)
Francés: conduire ^(fr), piloter ^(fr), guider ^(fr)

Italiano: guidare ^(it), condurre ^(it)
Portugués: conduzir ^(pt), dirigir ^(pt), guiar ^(pt)
Ruso: водить ^(ru), управлять ^(ru), вести ^(ru)
Chinés: 驾驶 ^(zh), 操纵 ^(zh), 赶 ^(zh)

9-10. Levar a un lugar, fin, estado ou conclusión

Catalán: conduir ^(ca), portar ^(ca), dur ^(ca)
Alemán: führen ^(de), hinführen ^(de), führen zu ^(de)
Inglés: lead ^(en), lead to ^(en), bring to ^(en)
Castelán: conducir ^(es), llevar ^(es), conducir a ^(es)
Francés: conduire ^(fr), mener ^(fr), aboutir à ^(fr)

Italiano: condurre ^(it), portare ^(it), condurre a ^(it)
Portugués: conduzir ^(pt), levar ^(pt), conduzir a ^(pt)
Ruso: приводить ^(ru), вести к ^(ru), доводить до ^(ru)
Chinés: 导致 ^(zh), 引向 ^(zh), 带来 ^(zh)

Intransitivo. Levar ou dar acceso un camiño, vía ou paso

Catalán: conduir ^(ca), portar ^(ca), donar a ^(ca)
Alemán: führen ^(de), führen zu ^(de), münden in ^(de)
Inglés: lead ^(en), lead to ^(en), go to ^(en)
Castelán: conducir ^(es), llevar ^(es), dar a ^(es)
Francés: mener ^(fr), conduire ^(fr), donner sur ^(fr)

Italiano: condurre ^(it), portare ^(it), dare su ^(it)
Portugués: conduzir ^(pt), levar ^(pt), dar para ^(pt)
Ruso: вести ^(ru), выводить ^(ru), приводить ^(ru)
Chinés: 通向 ^(zh), 通往 ^(zh), 导向 ^(zh)

Pronominal. Conducirse

Catalán: conduir-se ^(ca), comportar-se ^(ca), procedir ^(ca)
Alemán: sich verhalten ^(de), sich benehmen ^(de), handeln ^(de)
Inglés: conduct oneself ^(en), behave ^(en), act ^(en)
Castelán: conducirse ^(es), comportarse ^(es), proceder ^(es)
Francés: se conduire ^(fr), se comporter ^(fr), agir ^(fr)

Italiano: condursi ^(it), comportarsi ^(it), agire ^(it)
Portugués: conduzir-se ^(pt), comportar-se ^(pt), proceder ^(pt)
Ruso: вести себя ^(ru), поступать ^(ru), действовать ^(ru)
Chinés: 表现 ^(zh), 举止 ^(zh), 行事 ^(zh)

Conxugación

Verbo semirregular da 3ª conxugación

**Formas impersoais**
Infinitivo	conducir
Xerundio	conducindo
Participio	conducido, conducida, conducidos, conducidas

**Formas persoais**
		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	conduzo	conduces	conduce	conducimos	conducides	conducen
	Copretérito	conducía	conducías	conducía	conduciamos	conduciades	conducían
	Pretérito	conducín	conduciches	conduciu	conducimos	conducistes	conduciron
	Antepretérito	conducira	conduciras	conducira	conduciramos	conducirades	conduciran
	Futuro	conducirei	conducirás	conducirá	conduciremos	conduciredes	conducirán
	Pospretérito	conduciría	conducirías	conduciría	conduciriamos	conduciriades	conducirían
Modo Subxuntivo	Presente	conduza	conduzas	conduza	conduzamos	conduzades	conduzan
	Pretérito	conducise	conducises	conducise	conducísemos	conducísedes	conducisen
	Futuro	conducir	conducires	conducir	conducirmos	conducirdes	conduciren
Modo Imperativo	Afirmativo		conduce	conduza¹		conducide	conduzan¹
Modo Imperativo	Negativo		conduzas	conduza¹		conduzades	conduzan¹
Infinitivo conxugado		conducir	conducires	conducir	conducirmos	conducirdes	conduciren

¹ Vostede(s)

Referencias

Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para conducir.

«conducir» no DIGALEGO, Ir Indo.

Castelán

Verbo

conducir

Conducir.