acalar

Galego

• Etimoloxía: de «calar».

• Pronuncia: /akaˈlaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

acalar

1. Facer que cesen [unhas voces, berros, choros, protestas, etc.].
2. Acalmar unha situación de tensión.

Sinónimos

• Silenciar.

Traducións

• Castelán: acallar ^(es).
• Portugués: acalmar ^(pt), calar ^(pt).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	acalar
Xerundio	acalando
Participio	acalado, acalada, acalados, acaladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	acalo	acalas	acala	acalamos	acalades	acalan
	Copretérito	acalaba	acalabas	acalaba	acalabamos	acalabades	acalaban
	Pretérito	acalei	acalaches	acalou	acalamos	acalastes	acalaron
	Antepretérito	acalara	acalaras	acalara	acalaramos	acalarades	acalaran
	Futuro	acalarei	acalarás	acalará	acalaremos	acalaredes	acalarán
	Pospretérito	acalaría	acalarías	acalaría	acalariamos	acalariades	acalarían
Modo Subxuntivo	Presente	acale	acales	acale	acalemos	acaledes	acalen
	Pretérito	acalase	acalases	acalase	acalásemos	acalásedes	acalasen
	Futuro	acalar	acalares	acalar	acalarmos	acalardes	acalaren
Modo Imperativo	Afirmativo		acala	acale1	acalemos	acalade	acalen1
	Negativo		acales	acale1	acalemos	acaledes	acalen1
Infinitivo conxugado		acalar	acalares	acalar	acalarmos	acalardes	acalaren

1 Vostede(s)