abarrelar

Galego

• Pronuncia: [a.βa.rɛˈlaɾ] (AFI)

Verbo transitivo

abarrelar

1. Mover o berce para que [o neno] se calme ou durma.
   • Sinónimos: abalar, abalear, abanar, arrolar.

Traducións

• Francés: bercer ^(fr).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	abarrelar
Xerundio	abarrelando
Participio	abarrelado, abarrelada, abarrelados, abarreladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	abarrelo	abarrelas	abarrela	abarrelamos	abarrelades	abarrelan
	Copretérito	abarrelaba	abarrelabas	abarrelaba	abarrelabamos	abarrelabades	abarrelaban
	Pretérito	abarrelei	abarrelaches	abarrelou	abarrelamos	abarrelastes	abarrelaron
	Antepretérito	abarrelara	abarrelaras	abarrelara	abarrelaramos	abarrelarades	abarrelaran
	Futuro	abarrelarei	abarrelarás	abarrelará	abarrelaremos	abarrelaredes	abarrelarán
	Pospretérito	abarrelaría	abarrelarías	abarrelaría	abarrelariamos	abarrelariades	abarrelarían
Modo Subxuntivo	Presente	abarrele	abarreles	abarrele	abarrelemos	abarreledes	abarrelen
	Pretérito	abarrelase	abarrelases	abarrelase	abarrelásemos	abarrelásedes	abarrelasen
	Futuro	abarrelar	abarrelares	abarrelar	abarrelarmos	abarrelardes	abarrelaren
Modo Imperativo	Afirmativo		abarrela	abarrele1	abarrelemos	abarrelade	abarrelen1
	Negativo		abarreles	abarrele1	abarrelemos	abarreledes	abarrelen1
Infinitivo conxugado		abarrelar	abarrelares	abarrelar	abarrelarmos	abarrelardes	abarrelaren

1 Vostede(s)