ñu

Galego

• Etimoloxía: do francés gnu.

• Pronuncia: /ˈɲu/ (AFI)

Substantivo masculino

ñu
(sg: ñu; pl: ñus)

1. (Zooloxía) Mamífero artiodáctilo ruminante da familia dos bóvidos, da subfamilia dos alcelafinos e da tribo dos alcelafininos, que comprende dúas especies de grandes antílopes africanos integradas no xénero Connochaetes, o ñu negro (Connochaetes gnou) e o ñu azul (Connochaetes taurinus).

Traducións

• Africáner: wildebeest ^(af)
• Alemán: Gnu ^(de)
• Árabe: نو ^(ar)
• Asturiano: ñu ^(ast)
• Azarí: qnu ^(az)
• Bielorruso: гну ^(be)
• Búlgaro: гну ^(bg) (gnu)
• Castelán: ñu ^(es)
• Catalán: nyu ^(ca)
• Checo: pakůň ^(cs)
• Chinés: 角马 ^(zh)
• Coreano: 누 ^(ko)
• Danés: gnu ^(da)
• Esloveno: gnu ^(sl)
• Esperanto: gnuo ^(eo)
• Estoniano: gnuu ^(et)
• Finés: gnu ^(fi)
• Francés: gnou ^(fr)
• Grego: γκνου ^(el)
• Hebreo: גנו ^(he)
• Húngaro: gnú ^(hu)
• Ido: gnuo ^(io)
• Inglés: wildebeest ^(en) ,gnu ^(en)
• Interlingua: gnu ^(ia)
• Irlandés: gnú ^(ga)
• Islandés: gnýr ^(is)
• Italiano: gnu ^(it)
• Kurdo: ginû ^(ku)
• Lituano: gnu ^(lt)
• Manés: gnoo ^(gv)
• Neerlandés: gnoe ^(nl)
• Noruegués: gnu ^(no)
• Noruegués nynorsk: gnu ⁽ⁿⁿ⁾
• Persa: گنو ^(fa)
• Polaco: gnu ^(pl)
• Portugués: gnu ^(pt)
• Romanés: gnu ^(ro)
• Ruso: гну ^(ru) (gnu)
• Serbio: гну ^(sr) (gnu)
• Shona: kongoni ^(sn)
• Sotho setentrional: kgkong ^(nso)
• Suahili: nyumbu ^(sw)
• Sueco: gnu ^(sv)
• Swazi: ín-gongoni ^(ss)
• Turco: gnu ^(tr)
• Ucraíno: гну ^(uk) (gnu)
• Vasco: ñu ^(eu)
• Vietnamita: linh dương đầu bò ^(vi)
• Xaponés: ヌー ^(ja)
• Xeorxiano: გნუ ^(ka)

Véxase tamén

• Apéndice: Animais