ambiente

Galego

• Etimoloxía: do latín ambĭens, -entis (o que rodea ou envolve).

Adxectivo

ambiente (sg: ambiente; pl: ambientes)

1. Que rodea un corpo ou constitúe o medio no que se está.
   • Exemplo: Queres a auga fría ou a temperatura ambiente?

Substantivo masculino

ambiente (sg: ambiente; pl: ambientes)

1. Aire do que se está rodeado e que se respira.
   • Exemplo: O ambiente das cidades peligra por culpa da contaminación.
2. Conxunto de circunstancias que rodean as persoas, animais, vexetais ou cousas.
   • Exemplo: O oso panda non se pode desenvolver fóra do seu ambiente.
3. (Ecoloxía) Conxunto das circunstancias ou condicións que rodean un organismo ou unha comunidade de organismos e que comprende, por tanto, os numerosos factores que inflúen en todo sistema biolóxico, tanto abióticos coma bióticos, interactuando entre si de modo complexo.
   • Exemplo: O ambiente dos dromedarios é o deserto.
   • Sinónimos: medio, medio ambiente.
4. (Xenética) Conxunto dos factores externos (físicos, químicos ou biolóxicos) que actúan sobre os xenes dun organismo.
   • Exemplo: O fenotipo é a expresión do xenotipo modificada polo ambiente.
5. (Xeoloxía) Conxunto das circunstancias materiais (substancias concomitantes, grao de saturación, etc.) e enerxéticas (temperatura, radioactividade, etc.) en que se desenvolve a xénese dun mineral.
   • Exemplo: Cada mineral é estábel só no ambiente no que se formou.
6. (Figurado) Conxunto de condicións ou circunstancias de algún tipo no ámbito das cales vive unha persoa.
   • Exemplo: Durante as crises moita xente vese de súpeto nun ambiente de pobreza ao que non está afeita.
7. (Figurado) [Lugar] no que hai alegría, animación, bo humor, etc.
   • Exemplo: Disque os xoves en Santiago hai moito ambiente.

Observacións

• Segundo se pode decucir da definición de medio, a locución medio ambiente (da 3ª acepción) resulta redundante; contodo, é moi frecuentemente empregada, mesmo por institucións como o Ministerio do medio ambiente, a Consellería de medio ambiente, etc.

Locucións

• Ambiente aberto. (Ecoloxía) Ambiente escasamente poboado de árbores , onde predominan as plantas herbáceas, especialmente as gramíneas, e no que os animais, sobre todo os mamíferos, poden desprazarse libremente, como as praderías, as estepas e as sabanas.
• Ambiente agresivo.

1. (Ecoloxía) Ambiente cuxas características non son adecuadas para o desenvolvemento ou a supervivencia de determinmados organismos.

2. (Xeoloxía) Ambiente que, polas súas características químicas, é capaz de disolver ou descompoñer determinmadas rochas.

• Ambiente biótico. (Ecoloxía) Conxunto das pragas, axentes patóxenos, plantas adventicias e outras plantas agrícolas presentes no hábitat dunha determinada planta cultivada.
• Ambiente de deposición. (Xeoloxía) ambiente sedimentario.
• Ambiente desértico. (Ecoloxía) Ambiente poropio das rexións desérticas, caracterizado pola escaseza e irregularidade das precipitacións, escaseza de vexetación e amplitude térmica diúrna moi acusada.
• Ambiente lacustre. (Ecoloxía) Conxunto dos factores físico-químicos e bióticos que concorren nun lago ou nunha lagoa.
• Ambiente litoral. (Ecoloxía) Conxunto dos factores físico-químicos e bióticos que concorren nunha costa.
• Ambiente mariño. (Ecoloxía) Conxunto dos factores físico-químicos e bióticos que concorren no mar.
• Ambiente natural. (Ecoloxía) Ambiente que se dá na natureza, é dicir, en lugares onde non houbo acción antrópica.
• Ambiente palustre. (Ecoloxía) Conxunto dos factores físico-químicos e bióticos que concorren nunha zona pantanosa.
• Ambiente salino. (Ecoloxía) Ambiente propio dun medio acuático de salinidade superior á normal do mar, como ocorre nas lagoas de réxime endorreico.
• Ambiente salobre. (Ecoloxía) Ambiente propio dun medio acuático de salinidade inferior á normal do mar, como ocorre nas desembocaduras dos ríos.
• Ambiente sedimentario. (Xeoloxía) Medio físico ou conxunto de condicións baixo as que se depositan sedimentos durante un período de tempo o suficientemente longo para que litifiquen (temperatura da auga, a súa profundidade, a forza e a dirección das correntes, etc.). Exemplo: Os ambientes sedimentarios divídense en continentais, mariños e de transición. Sinónimo: ambiente de deposición.
• Ambiente xenético. (Xenética) ambiente xenotípico.
• Ambiente xenotípico. (Xenética) Conxunto das condicións que sobre un xene particular deterrminan os restantes xenes do xenotipo. Sinónimos: ambiente xenético, fondo xenético, xenotipo residual.
• Medio ambiente. (Ecoloxía) ambiente (3)

Traducións

• Alemán: Umbelt ^(de).
• Castelán: ambiente ^(es).
• Francés: ambiance ^(fr), milieu ^(fr).
• Inglés: ambience ^(en), ambient ^(en).
• Italiano: ambiente ^(it).
• Portugués: ambiente ^(pt).