vagabundear

Galego

Verbo intransitivo

vagabundear

1. Levar unha vida propia dun vagabundo.
   • Sinónimos: vadiar.

Traducións

• Castelán: vagabundear ^(es).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	vagabundear
Xerundio	vagabundeando
Participio	vagabundeado, vagabundeada, vagabundeados, vagabundeadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	vagabundeo	vagabundeas	vagabundea	vagabundeamos	vagabundeades	vagabundean
	Copretérito	vagabundeaba	vagabundeabas	vagabundeaba	vagabundeabamos	vagabundeabades	vagabundeaban
	Pretérito	vagabundeei	vagabundeaches	vagabundeou	vagabundeamos	vagabundeastes	vagabundearon
	Antepretérito	vagabundeara	vagabundearas	vagabundeara	vagabundearamos	vagabundearades	vagabundearan
	Futuro	vagabundearei	vagabundearás	vagabundeará	vagabundearemos	vagabundearedes	vagabundearán
	Pospretérito	vagabundearía	vagabundearías	vagabundearía	vagabundeariamos	vagabundeariades	vagabundearían
Modo Subxuntivo	Presente	vagabundee	vagabundees	vagabundee	vagabundeemos	vagabundeedes	vagabundeen
	Pretérito	vagabundease	vagabundeases	vagabundease	vagabundeásemos	vagabundeásedes	vagabundeasen
	Futuro	vagabundear	vagabundeares	vagabundear	vagabundearmos	vagabundeardes	vagabundearen
Modo Imperativo	Afirmativo		vagabundea	vagabundee1	vagabundeemos	vagabundeade	vagabundeen1
	Negativo		vagabundees	vagabundee1	vagabundeemos	vagabundeedes	vagabundeen1
Infinitivo conxugado		vagabundear	vagabundeares	vagabundear	vagabundearmos	vagabundeardes	vagabundearen

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo intransitivo

vagabundear

1. Vadiar, vagabundear.