subornar

Galego

• Etimoloxía: do latín «subornāre».

• Pronuncia: /suβoɾˈnaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

subornar

1. Mercar os favores [dunha persoa] de maneira ilícita.
   • Sinónimos: comprar, corromper, untar.

Traducións

• Castelán: comprar ^(es), sobornar ^(es).
• Francés: soudoyer ^(fr).
• Portugués: subornar ^(pt).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	subornar
Xerundio	subornando
Participio	subornado, subornada, subornados, subornadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	suborno	subornas	suborna	subornamos	subornades	subornan
	Copretérito	subornaba	subornabas	subornaba	subornabamos	subornabades	subornaban
	Pretérito	subornei	subornaches	subornou	subornamos	subornastes	subornaron
	Antepretérito	subornara	subornaras	subornara	subornaramos	subornarades	subornaran
	Futuro	subornarei	subornarás	subornará	subornaremos	subornaredes	subornarán
	Pospretérito	subornaría	subornarías	subornaría	subornariamos	subornariades	subornarían
Modo Subxuntivo	Presente	suborne	subornes	suborne	subornemos	subornedes	subornen
	Pretérito	subornase	subornases	subornase	subornásemos	subornásedes	subornasen
	Futuro	subornar	subornares	subornar	subornarmos	subornardes	subornaren
Modo Imperativo	Afirmativo		suborna	suborne1	subornemos	subornade	subornen1
	Negativo		subornes	suborne1	subornemos	subornedes	subornen1
Infinitivo conxugado		subornar	subornares	subornar	subornarmos	subornardes	subornaren

1 Vostede(s)

Portugués

Verbo transitivo

subornar

1. Comprar, corromper, subornar, untar.