sabotar

Galego

• Etimoloxía: do francés saboter.

• Pronuncia: /saβɔˈtaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

sabotar

1. Realizar unha sabotaxe en [algo].
   • Exemplo: Se conseguimos derrubar a ponte, sabotearemos os seus plans de entrar na cidade atravesando o río.
     
     

Termos relacionados

• sabotador
• sabotaxe

Traducións

• Alemán: sabotieren ^(de)
• Castelán: sabotear ^(es).
• Francés: saboter ^(fr)
• Inglés: sabotage ^(en)
• Italiano: sabotare ^(it).
• Portugués: sabotar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	sabotar
Xerundio	sabotando
Participio	sabotado, sabotada, sabotados, sabotadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	saboto	sabotas	sabota	sabotamos	sabotades	sabotan
	Copretérito	sabotaba	sabotabas	sabotaba	sabotabamos	sabotabades	sabotaban
	Pretérito	sabotei	sabotaches	sabotou	sabotamos	sabotastes	sabotaron
	Antepretérito	sabotara	sabotaras	sabotara	sabotaramos	sabotarades	sabotaran
	Futuro	sabotarei	sabotarás	sabotará	sabotaremos	sabotaredes	sabotarán
	Pospretérito	sabotaría	sabotarías	sabotaría	sabotariamos	sabotariades	sabotarían
Modo Subxuntivo	Presente	sabote	sabotes	sabote	sabotemos	sabotedes	saboten
	Pretérito	sabotase	sabotases	sabotase	sabotásemos	sabotásedes	sabotasen
	Futuro	sabotar	sabotares	sabotar	sabotarmos	sabotardes	sabotaren
Modo Imperativo	Afirmativo		sabota	sabote1	sabotemos	sabotade	saboten1
	Negativo		sabotes	sabote1	sabotemos	sabotedes	saboten1
Infinitivo conxugado		sabotar	sabotares	sabotar	sabotarmos	sabotardes	sabotaren

1 Vostede(s)

Portugués

• Etimoloxía: do francés saboter.

Verbo transitivo

sabotar

1. Sabotar.