recrutar

Galego

• Etimoloxía: do francés recruter.

• Pronuncia: [re.kɾuˈtaɾ] (AFI)

Verbo transitivo

recrutar

1. Alistar para o servizo militar.
2. Xuntar xente para un determinado fin.

Termos relacionados

• recruta, recrutábel, recrutable, recrutador, recrutamento

Traducións

• Castelán: reclutar ^(es)
• Francés: recruter ^(fr)
• Inglés: recruit ^(en)
• Italiano: reclutare ^(it)
• Portugués: recrutar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	recrutar
Xerundio	recrutando
Participio	recrutado, recrutada, recrutados, recrutadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	recruto	recrutas	recruta	recrutamos	recrutades	recrutan
	Copretérito	recrutaba	recrutabas	recrutaba	recrutabamos	recrutabades	recrutaban
	Pretérito	recrutei	recrutaches	recrutou	recrutamos	recrutastes	recrutaron
	Antepretérito	recrutara	recrutaras	recrutara	recrutaramos	recrutarades	recrutaran
	Futuro	recrutarei	recrutarás	recrutará	recrutaremos	recrutaredes	recrutarán
	Pospretérito	recrutaría	recrutarías	recrutaría	recrutariamos	recrutariades	recrutarían
Modo Subxuntivo	Presente	recrute	recrutes	recrute	recrutemos	recrutedes	recruten
	Pretérito	recrutase	recrutases	recrutase	recrutásemos	recrutásedes	recrutasen
	Futuro	recrutar	recrutares	recrutar	recrutarmos	recrutardes	recrutaren
Modo Imperativo	Afirmativo		recruta	recrute1	recrutemos	recrutade	recruten1
	Negativo		recrutes	recrute1	recrutemos	recrutedes	recruten1
Infinitivo conxugado		recrutar	recrutares	recrutar	recrutarmos	recrutardes	recrutaren

1 Vostede(s)

Portugués

• Etimoloxía: do francés recruter.

Verbo transitivo

recrutar

1. Recrutar.