polvoriñar

Galego

• Etimoloxía: de polvoriño

• Pronuncia: /polβoɾiˈɲaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

polvoriñar

1. Levantarse o po en remuíños.
2. Nevar neve miúda.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	polvoriñar
Xerundio	polvoriñando
Participio	polvoriñado, polvoriñada, polvoriñados, polvoriñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	polvoriño	polvoriñas	polvoriña	polvoriñamos	polvoriñades	polvoriñan
	Copretérito	polvoriñaba	polvoriñabas	polvoriñaba	polvoriñabamos	polvoriñabades	polvoriñaban
	Pretérito	polvoriñei	polvoriñaches	polvoriñou	polvoriñamos	polvoriñastes	polvoriñaron
	Antepretérito	polvoriñara	polvoriñaras	polvoriñara	polvoriñaramos	polvoriñarades	polvoriñaran
	Futuro	polvoriñarei	polvoriñarás	polvoriñará	polvoriñaremos	polvoriñaredes	polvoriñarán
	Pospretérito	polvoriñaría	polvoriñarías	polvoriñaría	polvoriñariamos	polvoriñariades	polvoriñarían
Modo Subxuntivo	Presente	polvoriñe	polvoriñes	polvoriñe	polvoriñemos	polvoriñedes	polvoriñen
	Pretérito	polvoriñase	polvoriñases	polvoriñase	polvoriñásemos	polvoriñásedes	polvoriñasen
	Futuro	polvoriñar	polvoriñares	polvoriñar	polvoriñarmos	polvoriñardes	polvoriñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		polvoriña	polvoriñe1	polvoriñemos	polvoriñade	polvoriñen1
	Negativo		polvoriñes	polvoriñe1	polvoriñemos	polvoriñedes	polvoriñen1
Infinitivo conxugado		polvoriñar	polvoriñares	polvoriñar	polvoriñarmos	polvoriñardes	polvoriñaren

1 Vostede(s)