narrar

Galego

• Etimoloxía: do latín narrāre.

Verbo transitivo

narrar

1. Contar [un feito] de maneira detallada.

Traducións

• Castelán: narrar ^(es).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	narrar
Xerundio	narrando
Participio	narrado, narrada, narrados, narradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	narro	narras	narra	narramos	narrades	narran
	Copretérito	narraba	narrabas	narraba	narrabamos	narrabades	narraban
	Pretérito	narrei	narraches	narrou	narramos	narrastes	narraron
	Antepretérito	narrara	narraras	narrara	narraramos	narrarades	narraran
	Futuro	narrarei	narrarás	narrará	narraremos	narraredes	narrarán
	Pospretérito	narraría	narrarías	narraría	narrariamos	narrariades	narrarían
Modo Subxuntivo	Presente	narre	narres	narre	narremos	narredes	narren
	Pretérito	narrase	narrases	narrase	narrásemos	narrásedes	narrasen
	Futuro	narrar	narrares	narrar	narrarmos	narrardes	narraren
Modo Imperativo	Afirmativo		narra	narre1	narremos	narrade	narren1
	Negativo		narres	narre1	narremos	narredes	narren1
Infinitivo conxugado		narrar	narrares	narrar	narrarmos	narrardes	narraren

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo transitivo

narrar

1. Narrar.