medar

Galego

• Etimoloxía: de meda.

• Pronuncia: /meˈðaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

medar

1. Poñer en medas.

Sinónimos

• enmedar

Antónimos

• desmedar

Traducións

• Castelán: hacinar ^(es)
• Inglés: stook ^(en)
• Portugués: amontoar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	medar
Xerundio	medando
Participio	medado, medada, medados, medadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	medo	medas	meda	medamos	medades	medan
	Copretérito	medaba	medabas	medaba	medabamos	medabades	medaban
	Pretérito	medei	medaches	medou	medamos	medastes	medaron
	Antepretérito	medara	medaras	medara	medaramos	medarades	medaran
	Futuro	medarei	medarás	medará	medaremos	medaredes	medarán
	Pospretérito	medaría	medarías	medaría	medariamos	medariades	medarían
Modo Subxuntivo	Presente	mede	medes	mede	medemos	mededes	meden
	Pretérito	medase	medases	medase	medásemos	medásedes	medasen
	Futuro	medar	medares	medar	medarmos	medardes	medaren
Modo Imperativo	Afirmativo		meda	mede1	medemos	medade	meden1
	Negativo		medes	mede1	medemos	mededes	meden1
Infinitivo conxugado		medar	medares	medar	medarmos	medardes	medaren

1 Vostede(s)