invernar

Galego

• Etimoloxía: de inverno.

• Pronuncia: /imbɛɾˈnaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

invernar

1. Pasar o inverno nun lugar.

Traducións

• Alemán: wintern ^(de), überwintern ^(de)
• Castelán: invernar ^(es)
• Francés: hiverner ^(fr)
• Inglés: winter ^(en)
• Portugués: invernar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	invernar
Xerundio	invernando
Participio	invernado, invernada, invernados, invernadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	inverno	invernas	inverna	invernamos	invernades	invernan
	Copretérito	invernaba	invernabas	invernaba	invernabamos	invernabades	invernaban
	Pretérito	invernei	invernaches	invernou	invernamos	invernastes	invernaron
	Antepretérito	invernara	invernaras	invernara	invernaramos	invernarades	invernaran
	Futuro	invernarei	invernarás	invernará	invernaremos	invernaredes	invernarán
	Pospretérito	invernaría	invernarías	invernaría	invernariamos	invernariades	invernarían
Modo Subxuntivo	Presente	inverne	invernes	inverne	invernemos	invernedes	invernen
	Pretérito	invernase	invernases	invernase	invernásemos	invernásedes	invernasen
	Futuro	invernar	invernares	invernar	invernarmos	invernardes	invernaren
Modo Imperativo	Afirmativo		inverna	inverne1	invernemos	invernade	invernen1
	Negativo		invernes	inverne1	invernemos	invernedes	invernen1
Infinitivo conxugado		invernar	invernares	invernar	invernarmos	invernardes	invernaren

1 Vostede(s)