fabular

Galego

• Etimoloxía: do latín fabulāre.

Verbo transitivo

fabular

1. Inventar ou contar historias en forma de fábula.
2. Inventar historias sen base real.

Traducións

• Castelán: fabular ^(es).
• Francés: (2) affabuler ^(fr).
• Portugués: fabular ^(pt).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	fabular
Xerundio	fabulando
Participio	fabulado, fabulada, fabulados, fabuladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	fabulo	fabulas	fabula	fabulamos	fabulades	fabulan
	Copretérito	fabulaba	fabulabas	fabulaba	fabulabamos	fabulabades	fabulaban
	Pretérito	fabulei	fabulaches	fabulou	fabulamos	fabulastes	fabularon
	Antepretérito	fabulara	fabularas	fabulara	fabularamos	fabularades	fabularan
	Futuro	fabularei	fabularás	fabulará	fabularemos	fabularedes	fabularán
	Pospretérito	fabularía	fabularías	fabularía	fabulariamos	fabulariades	fabularían
Modo Subxuntivo	Presente	fabule	fabules	fabule	fabulemos	fabuledes	fabulen
	Pretérito	fabulase	fabulases	fabulase	fabulásemos	fabulásedes	fabulasen
	Futuro	fabular	fabulares	fabular	fabularmos	fabulardes	fabularen
Modo Imperativo	Afirmativo		fabula	fabule1	fabulemos	fabulade	fabulen1
	Negativo		fabules	fabule1	fabulemos	fabuledes	fabulen1
Infinitivo conxugado		fabular	fabulares	fabular	fabularmos	fabulardes	fabularen

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo transitivo

fabular

1. Fabular (inventar ou contar historias en forma de fábula).
2. Fabular (inventar historias sen base real).

Portugués

Verbo transitivo

fabular

1. Fabular (inventar ou contar historias en forma de fábula).
2. Fabular (inventar historias sen base real).