espurrar

Galego

Verbo

espurrar

1. Expulsar o ar pola boca e nariz de maneira ruidosa debido a unha irritación das fosas nasais; espirrar, esbirrar.
2. Botar fóra da boca o bocado que xa estaba mastigado.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	espurrar
Xerundio	espurrando
Participio	espurrado, espurrada, espurrados, espurradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	espurro	espurras	espurra	espurramos	espurrades	espurran
	Copretérito	espurraba	espurrabas	espurraba	espurrabamos	espurrabades	espurraban
	Pretérito	espurrei	espurraches	espurrou	espurramos	espurrastes	espurraron
	Antepretérito	espurrara	espurraras	espurrara	espurraramos	espurrarades	espurraran
	Futuro	espurrarei	espurrarás	espurrará	espurraremos	espurraredes	espurrarán
	Pospretérito	espurraría	espurrarías	espurraría	espurrariamos	espurrariades	espurrarían
Modo Subxuntivo	Presente	espurre	espurres	espurre	espurremos	espurredes	espurren
	Pretérito	espurrase	espurrases	espurrase	espurrásemos	espurrásedes	espurrasen
	Futuro	espurrar	espurrares	espurrar	espurrarmos	espurrardes	espurraren
Modo Imperativo	Afirmativo		espurra	espurre1	espurremos	espurrade	espurren1
	Negativo		espurres	espurre1	espurremos	espurredes	espurren1
Infinitivo conxugado		espurrar	espurrares	espurrar	espurrarmos	espurrardes	espurraren

1 Vostede(s)