esnachar

Galego

Verbo transitivo

esnachar

1. Levar algo un golpe e crebar.
2. Danar no nariz a alguén.

Verbo pronominal

esnacharse

1. Magoarse un caendo de fociños.

Sinónimos

• esnafrar

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	esnachar
Xerundio	esnachando
Participio	esnachado, esnachada, esnachados, esnachadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	esnacho	esnachas	esnacha	esnachamos	esnachades	esnachan
	Copretérito	esnachaba	esnachabas	esnachaba	esnachabamos	esnachabades	esnachaban
	Pretérito	esnachei	esnachaches	esnachou	esnachamos	esnachastes	esnacharon
	Antepretérito	esnachara	esnacharas	esnachara	esnacharamos	esnacharades	esnacharan
	Futuro	esnacharei	esnacharás	esnachará	esnacharemos	esnacharedes	esnacharán
	Pospretérito	esnacharía	esnacharías	esnacharía	esnachariamos	esnachariades	esnacharían
Modo Subxuntivo	Presente	esnache	esnaches	esnache	esnachemos	esnachedes	esnachen
	Pretérito	esnachase	esnachases	esnachase	esnachásemos	esnachásedes	esnachasen
	Futuro	esnachar	esnachares	esnachar	esnacharmos	esnachardes	esnacharen
Modo Imperativo	Afirmativo		esnacha	esnache1	esnachemos	esnachade	esnachen1
	Negativo		esnaches	esnache1	esnachemos	esnachedes	esnachen1
Infinitivo conxugado		esnachar	esnachares	esnachar	esnacharmos	esnachardes	esnacharen

1 Vostede(s)