esbarrelar

Galego

• Pronuncia: /esβarɛˈlaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

esbarrelar

1. Tirar unha construción ou un conxunto ordenado.
   • Sinónimos: derribar, derrubar, esborrallar.

Verbo pronominal

esbarrelarse

1. Virse abaixo unha construción ou un conxunto ordenado.
   • Sinónimos: derribarse, derrubarse, esbarrigarse, esbarroarse, esboroarse, esborrallarse.

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	esbarrelar
Xerundio	esbarrelando
Participio	esbarrelado, esbarrelada, esbarrelados, esbarreladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	esbarrelo	esbarrelas	esbarrela	esbarrelamos	esbarrelades	esbarrelan
	Copretérito	esbarrelaba	esbarrelabas	esbarrelaba	esbarrelabamos	esbarrelabades	esbarrelaban
	Pretérito	esbarrelei	esbarrelaches	esbarrelou	esbarrelamos	esbarrelastes	esbarrelaron
	Antepretérito	esbarrelara	esbarrelaras	esbarrelara	esbarrelaramos	esbarrelarades	esbarrelaran
	Futuro	esbarrelarei	esbarrelarás	esbarrelará	esbarrelaremos	esbarrelaredes	esbarrelarán
	Pospretérito	esbarrelaría	esbarrelarías	esbarrelaría	esbarrelariamos	esbarrelariades	esbarrelarían
Modo Subxuntivo	Presente	esbarrele	esbarreles	esbarrele	esbarrelemos	esbarreledes	esbarrelen
	Pretérito	esbarrelase	esbarrelases	esbarrelase	esbarrelásemos	esbarrelásedes	esbarrelasen
	Futuro	esbarrelar	esbarrelares	esbarrelar	esbarrelarmos	esbarrelardes	esbarrelaren
Modo Imperativo	Afirmativo		esbarrela	esbarrele1	esbarrelemos	esbarrelade	esbarrelen1
	Negativo		esbarreles	esbarrele1	esbarrelemos	esbarreledes	esbarrelen1
Infinitivo conxugado		esbarrelar	esbarrelares	esbarrelar	esbarrelarmos	esbarrelardes	esbarrelaren

1 Vostede(s)