enresmar

Galego

• Etimoloxía: de resma.

• Pronuncia: /enrɛsˈmaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

enresmar

1. Poñer en resmas follas de papel.

Traducións

• Castelán: enresmar ^(es)
• Portugués: enresmar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	enresmar
Xerundio	enresmando
Participio	enresmado, enresmada, enresmados, enresmadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	enresmo	enresmas	enresma	enresmamos	enresmades	enresman
	Copretérito	enresmaba	enresmabas	enresmaba	enresmabamos	enresmabades	enresmaban
	Pretérito	enresmei	enresmaches	enresmou	enresmamos	enresmastes	enresmaron
	Antepretérito	enresmara	enresmaras	enresmara	enresmaramos	enresmarades	enresmaran
	Futuro	enresmarei	enresmarás	enresmará	enresmaremos	enresmaredes	enresmarán
	Pospretérito	enresmaría	enresmarías	enresmaría	enresmariamos	enresmariades	enresmarían
Modo Subxuntivo	Presente	enresme	enresmes	enresme	enresmemos	enresmedes	enresmen
	Pretérito	enresmase	enresmases	enresmase	enresmásemos	enresmásedes	enresmasen
	Futuro	enresmar	enresmares	enresmar	enresmarmos	enresmardes	enresmaren
Modo Imperativo	Afirmativo		enresma	enresme1	enresmemos	enresmade	enresmen1
	Negativo		enresmes	enresme1	enresmemos	enresmedes	enresmen1
Infinitivo conxugado		enresmar	enresmares	enresmar	enresmarmos	enresmardes	enresmaren

1 Vostede(s)

Castelán

• Etimoloxía: de resma.

Verbo transitivo

enresmar

1. Enresmar.

Portugués

• Etimoloxía: de resma.

Verbo transitivo

enresmar

1. Enresmar.