encamiñar

Galego

• Etimoloxía: composto de camiñar, de camiño, do galego-portugués caminno; e o prefixo en-.

• Pronuncia: /eŋkamiˈɲaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo e pronominal

encamiñar

1. Pór (ou pórse) algo ou alguén nun determinado camiño ou dirección, cara un destino ou obxectivo.

Sinónimos

• encarreirar

Antónimos

• descamiñar
• descarreirar
• desencamiñar
• desencarreirar

Traducións

• Castelán: encaminar ^(es)
• Francés: acheminer ^(fr), diriger ^(fr)
• Inglés: direct ^(en), guide ^(en), send ^(en)
• Portugués: encaminhar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	encamiñar
Xerundio	encamiñando
Participio	encamiñado, encamiñada, encamiñados, encamiñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	encamiño	encamiñas	encamiña	encamiñamos	encamiñades	encamiñan
	Copretérito	encamiñaba	encamiñabas	encamiñaba	encamiñabamos	encamiñabades	encamiñaban
	Pretérito	encamiñei	encamiñaches	encamiñou	encamiñamos	encamiñastes	encamiñaron
	Antepretérito	encamiñara	encamiñaras	encamiñara	encamiñaramos	encamiñarades	encamiñaran
	Futuro	encamiñarei	encamiñarás	encamiñará	encamiñaremos	encamiñaredes	encamiñarán
	Pospretérito	encamiñaría	encamiñarías	encamiñaría	encamiñariamos	encamiñariades	encamiñarían
Modo Subxuntivo	Presente	encamiñe	encamiñes	encamiñe	encamiñemos	encamiñedes	encamiñen
	Pretérito	encamiñase	encamiñases	encamiñase	encamiñásemos	encamiñásedes	encamiñasen
	Futuro	encamiñar	encamiñares	encamiñar	encamiñarmos	encamiñardes	encamiñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		encamiña	encamiñe1	encamiñemos	encamiñade	encamiñen1
	Negativo		encamiñes	encamiñe1	encamiñemos	encamiñedes	encamiñen1
Infinitivo conxugado		encamiñar	encamiñares	encamiñar	encamiñarmos	encamiñardes	encamiñaren

1 Vostede(s)