empallar

Galego

• Etimoloxía: de palla.

• Pronuncia: [empaˈʎaɾ] (AFI)

Verbo transitivo

empallar

1. Encher ou cubrir de palla.
   • Antónimos: desempallar.
2. Facer empalladas para darllas ao gando de comer.
3. Facer un palleiro ou morea de herba ou palla.
4. Axustar cando afrouxan as rodas do carro ao eixe.

Traducións

• Castelán: empajar ^(es)
• Portugués: empalhar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	empallar
Xerundio	empallando
Participio	empallado, empallada, empallados, empalladas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	empallo	empallas	empalla	empallamos	empallades	empallan
	Copretérito	empallaba	empallabas	empallaba	empallabamos	empallabades	empallaban
	Pretérito	empallei	empallaches	empallou	empallamos	empallastes	empallaron
	Antepretérito	empallara	empallaras	empallara	empallaramos	empallarades	empallaran
	Futuro	empallarei	empallarás	empallará	empallaremos	empallaredes	empallarán
	Pospretérito	empallaría	empallarías	empallaría	empallariamos	empallariades	empallarían
Modo Subxuntivo	Presente	empalle	empalles	empalle	empallemos	empalledes	empallen
	Pretérito	empallase	empallases	empallase	empallásemos	empallásedes	empallasen
	Futuro	empallar	empallares	empallar	empallarmos	empallardes	empallaren
Modo Imperativo	Afirmativo		empalla	empalle1	empallemos	empallade	empallen1
	Negativo		empalles	empalle1	empallemos	empalledes	empallen1
Infinitivo conxugado		empallar	empallares	empallar	empallarmos	empallardes	empallaren

1 Vostede(s)