destituír

Grafías semellantes:     destituir

Galego

• Etimoloxía: do latín destituĕre.

• Pronuncia: /destituˈiɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

destituír

1. Privar a alguén do seu cargo e emprego.

Sinónimos

• depoñer, depor, exonerar

Termos relacionados

• destitución

Traducións

• Alemán: entmachten ^(de), absetzen ^(de).
• Castelán: destituir ^(es).
• Catalán: destituir ^(ca)
• Francés: destituer ^(fr), licencier ^(fr), renvoyer ^(fr), suspendre ^(fr).
• Inglés: dismiss ^(en), impeach ^(en).
• Italiano: destituire ^(it).
• Occitano: destituir ^(oc)
• Portugués: destituir ^(pt).

Conxugación

Verbo semirregular da 3ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	destituír
Xerundio	destituíndo
Participio	destituído, destituída, destituídos, destituídas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	destitúo	destitúes	destitúe	destituímos	destituídes	destitúen
	Copretérito	destituía	destituías	destituía	destituiamos	destituiades	destituían
	Pretérito	destituín	destituíches	destituíu	destituímos	destituístes	destituíron
	Antepretérito	destituíra	destituíras	destituíra	destituiramos	destituirades	destituíran
	Futuro	destituirei	destituirás	destituirá	destituiremos	destituiredes	destituirán
	Pospretérito	destituiría	destituirías	destituiría	destituiriamos	destituiriades	destituirían
Modo Subxuntivo	Presente	destitúa	destitúas	destitúa	destituamos	destituades	destitúan
	Pretérito	destituíse	destituíses	destituíse	destituísemos	destituísedes	destituísen
	Futuro	destituír	destituíres	destituír	destituírmos	destituírdes	destituíren
Modo Imperativo	Afirmativo		destitúe	destitúa1		destituíde	destitúan1
	Negativo		destitúas	destitúa1		destituades	destitúan1
Infinitivo conxugado		destituír	destituíres	destituír	destituírmos	destituírdes	destituíren

1 Vostede(s)