desaveciñar

Galego

• Etimoloxía: de aveciñar e o prefixo des-.

• Pronuncia: /desaβeθiˈɲaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

desaveciñar

1. Facer que alguén deixe de ser veciño dun lugar.
   • Antónimos: aveciñar.

Verbo pronominal

desaveciñarse

1. Deixar de ser veciño dun lugar.
   • Antónimos: aveciñarse.

Traducións

• Castelán: desavecindar ^(es)se

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desaveciñar
Xerundio	desaveciñando
Participio	desaveciñado, desaveciñada, desaveciñados, desaveciñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desaveciño	desaveciñas	desaveciña	desaveciñamos	desaveciñades	desaveciñan
	Copretérito	desaveciñaba	desaveciñabas	desaveciñaba	desaveciñabamos	desaveciñabades	desaveciñaban
	Pretérito	desaveciñei	desaveciñaches	desaveciñou	desaveciñamos	desaveciñastes	desaveciñaron
	Antepretérito	desaveciñara	desaveciñaras	desaveciñara	desaveciñaramos	desaveciñarades	desaveciñaran
	Futuro	desaveciñarei	desaveciñarás	desaveciñará	desaveciñaremos	desaveciñaredes	desaveciñarán
	Pospretérito	desaveciñaría	desaveciñarías	desaveciñaría	desaveciñariamos	desaveciñariades	desaveciñarían
Modo Subxuntivo	Presente	desaveciñe	desaveciñes	desaveciñe	desaveciñemos	desaveciñedes	desaveciñen
	Pretérito	desaveciñase	desaveciñases	desaveciñase	desaveciñásemos	desaveciñásedes	desaveciñasen
	Futuro	desaveciñar	desaveciñares	desaveciñar	desaveciñarmos	desaveciñardes	desaveciñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		desaveciña	desaveciñe1	desaveciñemos	desaveciñade	desaveciñen1
	Negativo		desaveciñes	desaveciñe1	desaveciñemos	desaveciñedes	desaveciñen1
Infinitivo conxugado		desaveciñar	desaveciñares	desaveciñar	desaveciñarmos	desaveciñardes	desaveciñaren

1 Vostede(s)