desamorear

Galego

• Etimoloxía: de amorear e o prefixo des-.

• Pronuncia: /desamoɾeˈaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

desamorear

1. Desfacer unha morea de cousas.

Sinónimos

• desamontoar

Antónimos

• amontoar, amorear

Traducións

• Castelán: desamontonar ^(es).
• Portugués: desamontoar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	desamorear
Xerundio	desamoreando
Participio	desamoreado, desamoreada, desamoreados, desamoreadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	desamoreo	desamoreas	desamorea	desamoreamos	desamoreades	desamorean
	Copretérito	desamoreaba	desamoreabas	desamoreaba	desamoreabamos	desamoreabades	desamoreaban
	Pretérito	desamoreei	desamoreaches	desamoreou	desamoreamos	desamoreastes	desamorearon
	Antepretérito	desamoreara	desamorearas	desamoreara	desamorearamos	desamorearades	desamorearan
	Futuro	desamorearei	desamorearás	desamoreará	desamorearemos	desamorearedes	desamorearán
	Pospretérito	desamorearía	desamorearías	desamorearía	desamoreariamos	desamoreariades	desamorearían
Modo Subxuntivo	Presente	desamoree	desamorees	desamoree	desamoreemos	desamoreedes	desamoreen
	Pretérito	desamorease	desamoreases	desamorease	desamoreásemos	desamoreásedes	desamoreasen
	Futuro	desamorear	desamoreares	desamorear	desamorearmos	desamoreardes	desamorearen
Modo Imperativo	Afirmativo		desamorea	desamoree1	desamoreemos	desamoreade	desamoreen1
	Negativo		desamorees	desamoree1	desamoreemos	desamoreedes	desamoreen1
Infinitivo conxugado		desamorear	desamoreares	desamorear	desamorearmos	desamoreardes	desamorearen

1 Vostede(s)