deñar

Galego

• Pronuncia: /deˈɲaɾ/ (AFI)

Verbo intransitivo

deñar

1. Decatarse de algo ao reparar nel con atención.
   • Exemplo: Ao revisar os documentos, deñou do erro que cometera.
     
     
   • Sinónimos: decatarse, reparar, advertir
2. Ceder ou dar de si un tecido, especialmente ao estirarse ou afrouxar.
   • Exemplo: A tea deñou un pouco despois de mollarse.
     
     
   • Sinónimos: ceder, dar de si, afrouxar
3. Ceder ante unha forza, presión ou insistencia, dándolle a razón a alguén.
   • Exemplo: Ao final deñou e aceptou a proposta.
     
     
   • Sinónimos: ceder, transixir, dar o brazo a torcer

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	deñar
Xerundio	deñando
Participio	deñado, deñada, deñados, deñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	deño	deñas	deña	deñamos	deñades	deñan
	Copretérito	deñaba	deñabas	deñaba	deñabamos	deñabades	deñaban
	Pretérito	deñei	deñaches	deñou	deñamos	deñastes	deñaron
	Antepretérito	deñara	deñaras	deñara	deñaramos	deñarades	deñaran
	Futuro	deñarei	deñarás	deñará	deñaremos	deñaredes	deñarán
	Pospretérito	deñaría	deñarías	deñaría	deñariamos	deñariades	deñarían
Modo Subxuntivo	Presente	deñe	deñes	deñe	deñemos	deñedes	deñen
	Pretérito	deñase	deñases	deñase	deñásemos	deñásedes	deñasen
	Futuro	deñar	deñares	deñar	deñarmos	deñardes	deñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		deña	deñe1	deñemos	deñade	deñen1
	Negativo		deñes	deñe1	deñemos	deñedes	deñen1
Infinitivo conxugado		deñar	deñares	deñar	deñarmos	deñardes	deñaren

1 Vostede(s)

Referencias

• «deñar» no DIGALEGO, Ir Indo.