conxecturar

Galego

• Etimoloxía: do latín coniecturāre.

• Pronuncia: /konʃɛktuˈɾaɾ/ (AFI)

Verbo

conxecturar

1. Facer conxecturas sobre algo, supoñer conxecturas.

Termos relacionados

• conxectura
• conxecturábel, conxecturable
• conxectural

Traducións

• Alemán: erraten ^(de)
• Castelán: conjeturar ^(es).
• Inglés: conjecture ^(en)
• Italiano: congetture ^(it)
• Portugués: conjecturar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	conxecturar
Xerundio	conxecturando
Participio	conxecturado, conxecturada, conxecturados, conxecturadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	conxecturo	conxecturas	conxectura	conxecturamos	conxecturades	conxecturan
	Copretérito	conxecturaba	conxecturabas	conxecturaba	conxecturabamos	conxecturabades	conxecturaban
	Pretérito	conxecturei	conxecturaches	conxecturou	conxecturamos	conxecturastes	conxecturaron
	Antepretérito	conxecturara	conxecturaras	conxecturara	conxecturaramos	conxecturarades	conxecturaran
	Futuro	conxecturarei	conxecturarás	conxecturará	conxecturaremos	conxecturaredes	conxecturarán
	Pospretérito	conxecturaría	conxecturarías	conxecturaría	conxecturariamos	conxecturariades	conxecturarían
Modo Subxuntivo	Presente	conxecture	conxectures	conxecture	conxecturemos	conxecturedes	conxecturen
	Pretérito	conxecturase	conxecturases	conxecturase	conxecturásemos	conxecturásedes	conxecturasen
	Futuro	conxecturar	conxecturares	conxecturar	conxecturarmos	conxecturardes	conxecturaren
Modo Imperativo	Afirmativo		conxectura	conxecture1	conxecturemos	conxecturade	conxecturen1
	Negativo		conxectures	conxecture1	conxecturemos	conxecturedes	conxecturen1
Infinitivo conxugado		conxecturar	conxecturares	conxecturar	conxecturarmos	conxecturardes	conxecturaren

1 Vostede(s)