contentar

Galego

• Pronuncia: /kontenˈtaɾ/ /kontɛnˈtaɾ/ (AFI)

Verbo pronominal

contentarse

1. Sentir alegría.
   • Sinónimos: aledarse, alegrarse.
   • Antónimos: contristarse, entristecerse.

Traducións

• Castelán: alegrarse ^(es), contentarse ^(es).

Verbo transitivo

contentar

1. Encher de alegría.
   • Sinónimos: aledar, alegrar.
   • Antónimos: aflixir, contristar, desgustar, entristecer.

Traducións

• Castelán: alegrar ^(es), contentar ^(es).
• Ruso: радовать ^(ru)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	contentar
Xerundio	contentando
Participio	contentado, contentada, contentados, contentadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	contento	contentas	contenta	contentamos	contentades	contentan
	Copretérito	contentaba	contentabas	contentaba	contentabamos	contentabades	contentaban
	Pretérito	contentei	contentaches	contentou	contentamos	contentastes	contentaron
	Antepretérito	contentara	contentaras	contentara	contentaramos	contentarades	contentaran
	Futuro	contentarei	contentarás	contentará	contentaremos	contentaredes	contentarán
	Pospretérito	contentaría	contentarías	contentaría	contentariamos	contentariades	contentarían
Modo Subxuntivo	Presente	contente	contentes	contente	contentemos	contentedes	contenten
	Pretérito	contentase	contentases	contentase	contentásemos	contentásedes	contentasen
	Futuro	contentar	contentares	contentar	contentarmos	contentardes	contentaren
Modo Imperativo	Afirmativo		contenta	contente1	contentemos	contentade	contenten1
	Negativo		contentes	contente1	contentemos	contentedes	contenten1
Infinitivo conxugado		contentar	contentares	contentar	contentarmos	contentardes	contentaren

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo pronominal

contentarse

1. Aledarse, alegrarse, contentarse.

Verbo transitivo

contentar

1. Aledar, alegrar, contentar.